MENING

1000 meningen, een miljoen verhalen, maar wat weet je er echt van? Ik vind dat wel een belangrijk iets om vast te stellen voordat je begint met hardop brainstormen.

Een meisje van 12 krijgt onverwachts een kind op een school uitje. Schande! Wie is de Vader? Wat vind jij ervan Marcel? Niks, ik ken de situatie niet. Ik kan er niet over oordelen, maar ik heb geen idee wat er nou werkelijk aan de hand is, want ik ken die mensen niet. Ik hoef er dus geen mening over te hebben.

Ik kan wel zeggen; "Een meisje van 12 kan zelf niet verzinnen dat ze seks moet hebben dus ze zal wel verkracht zijn" Dat is ook heel aannemelijk, wellicht gebeurt het nog steeds, maar ik weet het niet. Ik ben er niet bij geweest, ik kan niet in haar hoofd kijken en ook niet in de hoofden van haar omgeving.

Denk jij na over zulke dingen voordat je jouw "mening" uit aan iedereen die het (niet) wil weten?

BEDANKT

Iedereen die er gister bij was (fysiek of in gedachte) enorm bedankt voor jullie support. Er zijn ook weer mooie dingen in beweging gezet, en dat is nou precies waar hersenspincels om gaat. 

Jullie zijn geweldig!

LUISTEREN, KIJKEN EN STIL ZIJN

In het Nederlandsch hebben we werkwoorden die met elkaar te maken hebben, maar qua betekenis ver uit elkaar kunnen liggen. Het inhoudelijke verschil kan voor verwarring zorgen. Met name bij mensen die zelf niet door hebben wat ze aan het doen zijn.

Kijken en zien. Kijken kunnen we allemaal, het sluit echter niet per definitie uit of we het zien of niet. Als je het ziet, ben je per definitie aan het kijken zou je zeggen. Behalve als je het in ziet, of voor je ziet, dat kun je met je ogen dicht dus kijk je niet altijd.

Luisteren en horen. Ik hoor wat! Dan luister je, alleen kun je nog niet vast stellen wat het is. Je kunt dingen horen, die inhoudelijk geheel aan je voorbij gaan, dan luister je niet. Als ik aandachtig luister, dan hoor ik het ook. Met uitzondering van de dingen die dan te zacht klinken. Dat luistert zo nauw, dat ik nog zo goed kan luisteren, ik hoor het niet goed.

Ik zwijg, zegt dat dan dat ik niks zeg met non-verbale communicatie? En als ik stil ben? Door stil te zijn kun je veel uitdrukken.

Horen zien en zwijgen? Een mooie uitdrukking (en op vele schoorsteenmantels een leuk beeldje) waar je in verdwaald kan raken als je over de betekenis van die woorden na gaat denken. Is taal absoluut?

WAT?

Ik vraag me wel eens dingen af. In het algemeen, maar vaak ook onzinnige dingen over de inhoud van taal. Vervolgens vraag ik me weer wat af; "Ben ik nou gek of zijn er meer idioten die dat doen?" We kennen allemaal het voorbeeld van; is de brug open of dicht. Maar dat is slechts een perceptie van waar je vandaan komt. Bij mij komt het vaak allemaal wat beeldender en extremer naar voren.

Bij een klapstoel heb ik dezelfde open of dicht vraag, wat voor de brug mensen vaak toch meer gegeven is. Daar houdt het echter niet bij op. Is de klapstoel ook gevaarlijk? Klapt hij bij het gaan zitten? Is dat dan open of dicht? Wellicht hebben we te maken met een explosief, of staan er klapstoelen in televisiestudio's en mag je alleen gaan zitten als je voldoet aan waar de stoel om vraagt?

Het lijkt nooit op te houden, zo'n gedachtenstroom. Soms wel, maar dan geeft het zo'n naar beeld dat het meer stopt om plaatvervangende pijn of walging stoip te zetten. Knapzak is zo een woord. Brrrr....

VOELENSCHAP

Wij mensen doen er alles aan om het leven inzichtelijk te maken. Daarom scoort de wetenschap zo goed. Als het niet in een schema past of onderbouwd kan worden met tastbare bevindingen van iemand in een witte jas, dan is het niet goed. Maar wat is er gebeurd met het gevoel? Want als we iets wetenschappelijk bewezen hebben, maar we hebben een "ik weet het nog niet" gevoel, luisteren we daar liever niet naar.

Waarom luisteren we daar niet naar? Zijn we soms bang dat we op gevoel wel eens heel ver kunnen komen, en dat dan de mensen in de witte jassen ons willen onderzoeken? Misschien wel, maar waarom zou je dat als reden zien om contact met je gevoel kwijt te raken?

Ik daag jullie allemaal uit om eens op te letten hoe veel dingen je op gevoel doet, en hoe vaak je rekent op berekening. Want als je wetenschappelijk aantoont hoe vaak je dingen berekent, kun je weer gaan voelen.

DRUK HET UIT

In het Nederlands zijn er uitdrukkingen die als je ze uit spreekt heel natuurlijk klinken echter, de volgorde klopt niet. (maar zo ken ik ook mensen die jarenlang vorgolde hebben gezegd...) Zelfs de echte taalpurist heeft er moeite mee om iemand te verbeteren als de uitdrukking wordt uitgesproken, omdat het al zo enorm is ingeburgerd, dat het bijna een fout lijkt om het aan te halen.

Passen en meten is er zo een. De juiste vorgolde (bent u nog wakker?)  zou u vragen om eerst te meten, alvorens te passen. Echter, de praktijk leert dat na het eerste meten en passen, opnieuw meten nodig is, en dat het wellicht nog een paar keer gevolgd wordt door passen en meten. Van absolute waarheid is hier dus geen sprake.

Even aan en uit zetten is een mooie. Je zet het apparaat namelijk eerst uit, en dan weer aan, niet andersom. Ja dit is een duidelijke, maar makkelijk op te vangen door het veel gebruikte Engelse "reboot" ook wel bekend als "herstarten" 

Heb je een mooie? Stuur hem in naar hersenspincels@gmail.com en ik zal er een gedicht over schrijven. Bevalt hij me goed, dan komt hij in mijn volgende gedichtenbundel onder vermelding van jouw naam.

LENTE

We hunkeren naar lente. In onze hoofden zitten we al dun gekleed op terrassen met bier of rose. Zo hoort het ook te zijn; strenge winters en heerlijke lentes en zomers. Ik snap dan ook niet helemaal waar alle herrie van het broeikaseffect blijft. We gaan weer terug naar hoe het vroeger was, en toen was alles beter. (volgens sommigen)

Ik ben in de lente met veel levensvreugde geboren, en dat merk ik rond deze tijd. Maar als ik dan enthousiast de fiets op stap, kom ik tot de conclusie dat ik te dun gekleed ben. Op de fiets warm je wel op, maar in mijn beleving is het nog steeds te koud.

Dus laten we niet te veel de focus leggen op het broeikaseffect maar eens letten op de dingen waar we echt fout aan doen. Zie een kerncentrale in Japan, en wat er gebeurt als het echt fout gaat. Natuurlijk gaat het allemaal meestal goed, maar je ziet dat dat ook een keer anders kan lopen.

Het is in ieder geval een duidelijk signaal van de natuur; you don't own me!