EEN BETERE CRISIS BEGINT BIJ JEZELF

De crisis bestaat niet, of je het nou wil of niet. Opvallend is dat als je goed op let, de meeste mensen heel graag willen dat hij bestaat. Het in stand houden er van is ook heel erg makkelijk, en misschien is dat wel de reden dat mensen de crisis graag zien; het is makkelijk. Wat ze vergeten is dat het wellicht net zo makkelijk is om hem te doen verdwijnen, maar dan moeten mensen doen wat ze niet gewend zijn; hun eigen lijn trekken.

De “verzorgingsstaat” is een uitstekend slachtoffer, want het is gestopt voor zichzelf te denken. De crisis is echt virtueel, want als we allemaal wel voor onszelf zouden denken, en er steevast niet naar handelden, dan bestond die hele crisis niet. In ons zelfvervullend vermogen zijn we op zoek naar hetgeen we verwachten te vinden. Verwachten we problemen, dan komen ze ook.

Hoe je het zelf op kunt lossen. Stop met praten met mensen die problemen zien. Stop vooral met luisteren er naar. Hoe minder mensen praten met en luisteren naar mensen die alleen problemen zien, hoe minder de problemen bestaan. Degene die daar een probleem in ziet zal je vertellen dat je de ogen sluit voor de werkelijkheid. Luister daar ook niet naar, want ik vraag je niet om met je ogen dicht als een kip zonder kop rond te gaan rennen, ik vraag je om een negatieve levensvisie om je heen zo veel mogelijk uit de weg te gaan. Als je dat doet, wordt je er al genoeg mee besmet. De krant weg doen, televisie en radio uit is ook een goed idee. Zonder die input bereikt informatie je toch wel, wellicht beter gefilterd, zonder initiele “schande maar eigenlijk weet ik niet hoe het zit” – uitspraken.

Vervolgens kun je ook actief dingen doen. Als je wat 2e hands koopt, bedenk dan eerst eens wat je het waard vind, en geef dat er gewoon voor in plaats van altijd maar die extra 5 euro er nog afpingelen. Daarmee zet je een energie in het leven waarin mensen weer eerlijk met elkaar kunnen gaan handelen. Dan gaat ook opvallen hoe hard je door “eerlijke bedrijven” wordt beet genomen. (nog meer dan je nu kunt bedenken) Daarmee groeit de honger naar eerlijke handel. “Ja maar iemand anders gunt mij die 5 euro niet, dus ik hen ook niet!” Nee! Jij gunt iemand die 5 euro, en dan krijg je hem op een andere manier terug, zo werkt het in het leven!

Zonder communistisch te klinken is er namelijk genoeg voor iedereen zolang er niemand zijn zakken vol staat te scheppen. Regels zorgen alleen voor zakkenscheppers, terwijl ze gemaakt zijn om alles eerlijk te laten verlopen. Die illusie kunnen we lekker loslaten, en als jij dus goed voor de ander zorgt, wordt er ook goed voor jou gezorgd. Voor hen die verkeerde intenties hebben vervalt vanzelf de plaats op deze wereld.

CIJFERS

Alles gaat om cijfers. Vragen die beginnen “met hoe veel…” domineren onze gesprekken. (voor 70% denk ik, want dat moet je natuurlijk wel in cijfers uitdrukken) Het geeft een duidelijk beeld van een hoop dingen, maar het vergeet het belangrijkste: de persoon. 80% van de mensen is ontevreden. Leuk, maar wat heb ik er aan? Want de reden waarom mensen ontevreden zijn staat er niet bij.

We zitten met een medische wetenschap die alleen maar naar cijfers kijkt. Maar wat is er nou belangrijker bij beter worden, dan jouw eigen persoon, die tussen de cijfers compleet wordt vergeten? Vergeet die cijfers, want het zegt niks over jou. Cijfers proberen een standaard te creëren die niet bestaat, want mensen zijn allemaal verschillend.

Het begint al bij voeding; de schijf van 5 is een oud systeem wat gebaseerd is op cijfers van 60 jaar geleden, en sindsdien proberen ze er met cijfers aan te sleutelen tot het duidelijk niets word. Want iedereen zou een persoonlijk voedingsadvies moeten krijgen, en dat zou jaarlijks herzien moeten worden, omdat je daar op reageert. Maar cijfers wijzen uit dat het niet financieel rendabel is.

De cijfers zijn belangrijker dan jouw gezondheid. Want jouw gezondheid is niet in cijfers uit te drukken. En dan zijn er nog de cijfers waarvan de cijferaars liever niet willen dat je die kent. Wat dacht je van 80% van de chemokuur gebruikers sterft aan de chemokuur. Hoe lang ze leven zonder toedienen van allesvernietigend gif, daar hebben we geen cijfers over, want niemand neemt het risico. En zo liegen de cijfers die de winst van de farmaceutische industrie weer geven er niet om.

Dat is rendabel, want als mensen kanker hebben, kunnen ze kiezen uit chemokuur en dat levert geld op voordat ze sterven. Zo haalt 70% de 65 (67) niet en dat zijn goede cijfers voor de pensioenfondsen. Nieuwe antibiotica maken is niet rendabel; het levert te weinig verkoopcijfers op, mensen blijven te lang gezond zodat ze niet op tijd kanker ontwikkelen en zo worden ze pesioengerechtigd.

De cijfers hoeven er niet meer om te liegen, het wordt gewoon publiekelijk toe gegeven dat medicijnen niet gemaakt worden als blijkt economisch niet rendabel. Wij zijn geen mens meer in de ogen van de medische wetenschap, we zijn niet eens een nummer, maar gewoon een cijfer.

DOOS

Het lijkt wel of mensen geobsedeerd zijn met het fenomeen "buiten de doos denken" Dat is niet heel vreemd omdat men ook een beetje klaar is met hoe de dingen in onze wereld nu gaan, we willen graag verandering. Die tijd is ook in aantocht, ook voor zij die over de nek gaan bij het horen van begrippen als "nieuwe dimensie" en "ascentie" Voor de mensen die zichzelf "nuchter" beschouwen is er namelijk nog veel binnen de doos te ontdekken.

Als ik mezelf zou moeten omschrijven zou ik zeggen dat ik een "dooswachter" ben; ergens in een toren op de rand van de doos, met duidelijk beeld op wat er in en buiten de doos afspeelt. Zonder te oordelen probeer ik van beide kanten informatie te halen die voor mij geschikt is om een beeld te vormen van de wereld. Een beeld dat elke seconde ter discussie staat omdat er nu eenmaal geen absolute waarheid bestaat, alleen hetgeen wat je op dat moment kunt bevatten. 

Omdat ik beeld heb op meerdere levensvisies, meerdere werelden zo je wil, is dualiteit dagelijkse kost. Laatst was ik in Maastricht in de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Ik zette voet op het zwartgeblakerde stuk altaar waar de kaarsen ontstoken werden, en maakte daar mijn meest religieuze moment van mijn leven mee. Als iemand die zich in het verleden hevig heeft verzet tegen religie in de klassieke vorm zegt dat hij bij een Mariabeeld de meest religieuze ervaring van zijn leven heeft mee gemaakt kunnen je stellen dat er sprake is van dualiteit. Het ene uiterste bevestigt voor mij dat religie niets meer is dan een in rituelen omwikkelde klaagbaak waar mensen graag hun ellende neer leggen om er zelf niet aan hoeven te denken. Dit uiterste geeft me zicht op mensen die prima in staat zijn om eigen verdriet te verwerken, maar toch iemand of iets anders zoeken om het op te dumpen. Geen enkele vooruitgang zullen zijn boeken in hun leven.
Het anders uiterste pakte me bij verrassing; deze informatie wordt wel degelijk ontvangen en verwerkt door een andere energie. Bij dat beeld heerst een energie die naar al dat geklaag luistert, en alles in zich op neemt, al ware het Maria's eigen problemen. 

De belangrijkste reden waarom het zo hard bij me binnen kwam was doordat het tegen me sprak. Het zei:"Help, het is te veel!" Iets wat ik me goed kan voorstellen aangezien het een emotioneel urinoir is wat drukker bezocht wordt dan de Bijenkorf tijdens de drie doldwaze dagen. Als een ter dood veroordeelde voelde ze. Opgesloten in een hok waar constant de zuurstof door kaarsen opgebrand wordt, en mensen stuk voor stuk binnen lopen om effe gauw voor 60 cent al hun ellende aan een stuk was vast plakken en op een punt rammen om vervolgens het geheel achter te laten. 

Het geeft nieuwe betekenis aan het woord doos. Binnen die ruimte komen mensen die binnen de doos zitten en verwachten dat hun ellende wordt opgenomen door een energie, een begrip wat buiten de doos hoort, of niet? Als je de verhalen er op naleest is Maria bepaald geen doos, waarom wordt ze dan wel zo gebruikt door mensen die heilig in haar geloven? Als een doos ellende die nooit vol raakt. 

Voor zowel "buiten de doos denkers" als "in de doos denkers", "gelovigen" of "ongelovigen", "nuchtere" mensen of "zweverige" mensen, is het goed om hier eens heen te gaan en geen kaars op te steken, maar alleen maar te voelen wat daar gebeurt. Daarna hoef je nog maar een vraag aan jezelf te stellen; "Welke kant van de doos zie ik?" Totdat je daar duidelijkheid op kunt geven zijn alle andere vragen ondergeschikt, gooi ze maar ergens in een doos...

VOELEN

Ik beschouw mezelf als een “nuchter” mens, en ik vind wetenschap mooi maar het komt veel tekort. Het heeft geen plaats voor persoonlijke ervaringen die je maken wie je bent. Mijn leven bestaat de laatste paar jaar uit een toenemende hoeveelheid religieuze ervaringen. Als ik dan terug kijk snap ik het gevecht niet wat al jaren gevoerd wordt tussen wetenschap en religie. De mensen die er om vechten zitten in mijn beleving voornamelijk te vechten tegen zichzelf. Hetgeen wat ze zien bij de ander; bekrompenheid, gaat net zo goed op voor hen zelf.

Ik zie dat ik in het verleden gelijktijdig tegen beide heb gevochten, en ben nu in de afgelopen jaren tot een punt gekomen waarin ik zie dat religie en wetenschap allebei gelijk hebben. Er is maar 1 ding waar ze allebei ongelijk in hebben; de verwijten naar elkaar. Er staat iets te gebeuren wat plaats maakt voor beide. Er staat iets te gebeuren wat geen plaats over laat voor zij die willen kiezen. Het is al lang gaande, maar straks is er geen weg terug, alleen maar vooruit. Vooruit geeft je nog steeds een keuze. Je kunt mee in waar je hart je naar vervoert. Deze keuze is de meest aangename want het kost vrijwel geen moeite en niemand hoeft je te leiden. De andere keuze is verzet blijven plegen en in angst leven. Zij zullen hun angst vervuld zien, en de wereld die in “verval” is zal voor hen ook “vallen”

In de Tarot betekent de kaart “de dood” absoluut geen einde, maar eerder een nieuw begin, op een nieuw vlak, in andere omstandigheden. Als je dit weet, accepteert en voelt, zul je voorop lopen in wat er te gebeuren staat. Je zult het niet zien, horen of ruiken. Het zal een gevoel van eenwording omvatten, die je heel individueel ervaart. Een schijnbare tegenstrijdigheid die je nu al kunt voelen. Dit voorop lopen heeft niets te maken met “beter” zijn of op wat voor wijze dan ook verheven zijn boven een ander. Verschillen in ervaring en gevoeligheid zijn nodig om dynamiek in het leven te hebben. Zo is het altijd al geweest en dat zal niet veranderen.

Er staat iets te gebeuren, waar duizenden bijzondere gebeurtenissen uit de geschiedenis mee verbonden zijn, die ons meer gaat vertellen dan wij hadden kunnen denken, op een manier waar we niet aan gewend zijn. Voor degene die het toe laat is die informatie helemaal niet belangrijk, net zo min als wanneer het gebeurt. Zij die het toe laten zullen het voelen als het komt, en weten als het er is.

Succes met voelen; de enige manier vooruit…

KLOTEGELD

Nieuwe plannen vanuit de overheid om alle problemen "op te lossen" Ik luister er liever niet naar. Ik heb nu al een half jaar geen nieuwe gezien omdat ik geen televisie heb, ik heb al 5 jaar geen krant aan geraakt en als het even kan mis ik het nieuws op de radio graag. Want wat je voor je kiezen krijgt is de bekende broekriem die strakker moet.

Voor wie? Leg me nou eens iets uit; welke totaal misplaatste slechte excuses voor menselijke wezens zitten er nou in welke kamertjes op welke gruwelijke wijze hun al veel te veel overstromende zakken te vullen met geld waar ze niet alleen geen recht op hebben, maar op het marktplein gevierendeeld zouden moeten worden om de godverdomde ballen te hebben om nog meer te vragen? Ik ben blij dat ik geleerd heb me subtiel uit te drukken, want als ik zou schrijven hoe ik er echt over denk, dan zou menig jood-villende nazi me aan kijken en zeggen; "Nou, zo kan die wel weer..." 

Doe nou eens een keer niet burgertje pesten en haal het geld waar het zit. Mensen met een salaris boven de 150.000 per jaar belasten met 70 %, salarissen boven de 250.000 met 80 % en 300.000 plus met 90%. Voetballers die 20.000 euro per week verdienen met 95% belasten.

Maar zoals altijd bepalen de mensen met geld wie er op draait voor de tekorten die er niet zouden zijn al mensen met geld van ons geld af zouden blijven. Wees maar blij dat ik geen idee heb wie je bent, want ik zou je villen gedurende een periode van 15 jaar met stukken van de gebroken spiegel waar je niet meer in zou moeten durven kijken. 

Maar weet je wat? Doe maar met mijn geld wat je wilt. Pak het maar van me af. Maar kom dan wel aan mijn deur om het te halen. En als je dat overleeft; succes met je karma...

HERSENVERTRAGING

Hersenpsincels 2: gevallen achterhoofd is zwaar over tijd. Mijn wens was om net als vorig jaar in Maart de bundel uit te geven. Door allerlei zaken is dit uitgesteld. Ik ga mijn best doen maar kan helaas geen garantie geven dat hij er ook dit jaar gaat komen. Als dat niet het geval is, komen er 2 in 2013 om de schade in te halen. 

Houdt de site in de gaten: http://hersenspincels.webklik.nl/page/nieuws voor nieuws en andere zaken, ik probeer jullie zo veel mogelijk op de hoogte te houden, en eventuele sluiers op te lichten. Er komen nog wat grote aankondigingen.

Blijf ook kijken op facebook: 
http://www.facebook.com/hersenspincels.marcelgahrmann 
en @HERSENSPINCELS me op twitter als je wilt.

hersenspincels@gmail.com

ANTWOORDEN OM DE VRAAG

Wetenschap is gebaseerd op vragen. Vaak wordt deductie gebruikt, waar men elke keer vraagt of iets van toepassing is, dat test en er vervolgens een nee uit komt, totdat het ja is. Op dit moment lopen veel wetenschappelijke onderzoeken vast door het feit dat het ja niet komt, en men geen vragen meer heeft. Dat betekent niet dat de vragen er niet meer zijn, maar simpelweg dat de vragen niet binnen ons bewustzijnsvermogen vallen. Veilig om te zeggen is dat het antwoord daar dan ook niet te vinden is. Of wel?

Je zou kunnen stellen dat als je iets onderzoekt dat je vragen stelt, en door middel van proeven antwoorden krijgt. Maar als je op een vraag een antwoord krijgt wat je niet had verwacht, maar wel binnen je begrijpend vermogen ligt, dan zou je de vraag opnieuw of anders kunnen stellen om hem te sluiten op het antwoord. Beide zijn dus een variabele.

Als je vragen op zijn, kun je alleen nog maar in de antwoorden gaan zoeken. Als die op zijn ligt het onderzochte niet binnen je vermogen om te verwerken. Voor een wetenschapper is dat heel erg, want dan loopt zijn onderzoek vast. Wat je misschien over houdt is een hypothese, die niet getest kan worden. Het zou waar kunnen zijn, maar je kunt het niet aantonen.

Uiteindelijk gaat het er niet om of je het antwoord of de vraag eerst krijgt. Het gaat er om hoe ver je uit je comfort zone durft te stappen door te accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn omdat jij ze zo maakt. Je waarneming van alles om je heen is een creatie van de jou aangeleerde en zelf ontwikkelde concepten. Soms kan je met iemand praten om een “verhelderende blik” te krijgen. Dat komt alleen maar omdat die persoon zijn wereld schept met andere concepten dan jij.

Als je bereid bent om alle concepten die je hebt los te laten, en open houdt voor discussie, dan kun je de vragen vinden bij de antwoorden die je niet kunt plaatsen, en andersom. Jouw concept van volgorde in het laatste deel de voorgaande zin was vast andersom geweest. Daarom las het zo moeilijk. Durf dingen om te draaien, durf zaken waar je heilig in gelooft aan de kant te schuiven, al is het maar voor even. Misschien vind je dan wat je zoekt. De vragen die daar weer uit voort komen kun je rustig laten varen, dan heb je een veel grotere kans op antwoord…