MOBILOOS

Hey jij daar!? Ja jij! Is het niet nog zo heel lang geleden dat een mobiele telefoon uitzondering was? En toen bereikten we elkaar ook, sterker nog; wellicht was het intenser omdat het niet zo makkelijk was. Bedenk je nu eens hoe het zou zijn om de deur uit te gaan zonder je mobi. Nu je realiseert hoe eng dat voelt, vraag ik je om de uitdaging aan te gaan om het ook echt te doen.

Uit ervaring van vandaag kan ik je vertellen dat het best mee valt en eigenlijk wel een bevrijdend gevoel geeft. Toegegeven; ik ben niet ver gegaan en ik ben me zeer bewust van het feit dat als het veel verder zou zijn, ik me zou verzekeren van het feit dat ik hem ergens op kan laden en ja dus bij me heb natuurlijk!!!

Wat zijn we toch raar geworden...

JACK DANIELS OLD NO.7 IN EEN NIEUWE JASJE

Die zin vertelt precies wat er gebeurd is en het jaagt me angst aan tot in het diepst van mijn alcoholische ziel. Ik ga naar de lokale G&G om een flesje JD te halen voor een jarige. Ik pak de fles beet en merk binnen 5 seconden op dat er iets anders is. Ik vraag aan de overduidelijk homoseksuele veel te veel met mij flirtende onaantrekkelijke verkoper; "Ligt het aan mij, of is de fles anders?"

Het ligt niet aan mij is wat hij me vertelt, maar ik weet zeker dat de uitvoering van zijn gedachten wel aan mij ligt. Een ander gevoel bekruipt me, wat me zo doet walgen dat ik liever had gehad dat de verkoper me bekroop; "Wat nou als ze een "verbeterde smaak" of iets anders wanstaltig kracht willen bij zetten met deze onnatuurlijk aanvoelende fles?" In de geschiedenis van producten is er NOOIT iets lekkerder geworden van een "verbeterde smaak" of "nieuw recept" of de allerergste; "nu nog lekkerder!" 

Onderweg naar huis lees ik de fles, en er lijkt niet zo heel veel veranderd. Volgens de etiketten is het nog steeds hetzelfde product, en hebben ze niks veranderd. Gelukkig geef ik deze cadeau, en kan ik zijn reactie verwachten als er iets mankeert aan de "nieuwe inhoud" waar ik van hoop dat daar geen sprake van is...

JE WORDT NIET YONG VAN YIN EN YANG

Matigheid; een concept wat de meesten nog wereldvreemd is. Vroeger dacht ik dat men niet wilde, of dat ze er misschien niet helemaal uit kwamen hoe aan te pakken, maar het wordt me steeds meer duidelijk dat onze wereld er geheel niet naar ingericht is. Eigenlijk wordt het niet geaccepteerd.

Het vreemde is dat al dat jagen er voor zorgt dat er mensen zijn die helemaal niks meer willen en ook niets doen. De een zit dus ver in het Yin, de ander diep in het Yang. Dat wordt wel geaccepteerd. We kennen allemaal de term spookambtenaar, nou als het mijn organisatie was geweest had ik ze in een week opgezocht en allemaal de deur uit geflikkerd. We zien allemaal de 90 uur per week jakkeraars, hou het liefst trek ik er geen seconde mee op want het is nooit genoeg.

Als je op dat golfje in het midden van Yin en Yang surft wordt je nergens geaccepteerd, behalve door die anderhalve paardenkop die het snapt. Ik begrijp heel goed dat we die schildpadden en hazen nodig hebben, omdat anders dat golfje niet voor mij zou spoelen, maar ik weet zeker dat als de maatschappelijke druk wat lager zou zijn, veel meer mensen voor het golfje zouden kiezen. Dan blijven de stresskippen die dat willen gewoon bestaan, en die houden de slakjes in stand zodat meer mensen kunnen genieten van het golfje.

EN DAN WORDT HET GOED ONTVANGEN....

Blijkbaar kan ik dus ook persoonlijke rouwgedichten schrijven voor mensen die ik niet ken, als ik maar genoeg input krijg. zegt het voort!...

DE TANDARTS EN DE 7 HEILIGE O-TJES

Er was eens een lieve man uit Den Haag die een afspraak had bij de tandarts om een klein gaatje in zijn achterste kies in de linkerkant van zijn onderkaak uit te laten boren, om zo een mooie vulling te kunnen zetten. Vol vertrouwen ging hij in de stoel liggen, maar toen hij de naald voor de verdoving richting zijn mond zag verplaatsen werd zijn overtuiging dat het om een oppervlakkige vulling ging een beetje gesmoord met twijfel. Met lamme tong, en veel te veel apparatuur tussen zijn lip en tanden ging de tandartsboor er op los. : “zzzzzz!!!!...” , “zzzzzzzz!!!!...” en ook een beetje “zzzzzzzzzzzzzzzzzzz!!!!...” 7 is het heilige getal, maar als er 7 keer “O!” word geroepen door de tandarts, met een toon van toenemende teleurstelling, dan weet je dat het niet zo goed zit.

30 minuten netto boor, bik en haktijd verder lijkt het alsof er nu zo veel slangen achter mijn lip hangen, dat de assistente 7 meter bij me vandaan moet zitten om alles er tussen te passen. Hop, dan ook maar die oude vulling eruit die goed leek te zitten, maar blijkbaar toch niet. Spieren die niet verdoofd waren gaven er ook de brui aan, en mijn gehele gezicht werd een trillende massa. Na al het plak, schaaf, bijt en bijboor werk stond ik op, pleurde bijna weer om en dan komt het mooiste moment; je geeft de tandarts een hand en zegt; “bedankt” Hoe raar is dat en toch doe je het.

Mijn tandarts is een roodharige rondborstige Spaanse, maar dat helpt niks. Want die borsten zitten alleen maar tegen je hoofd aan op momenten dat je echt niet in staat bent om te genieten. Ze vind haar werk wel echt merkbaar leuk, dat is wel fijn maar ik kan het me niet voorstellen; de hele dag een beetje boven die meurende smoelen hangen, en kaken kapot boren. Het salaris zal wel aantrekkelijk zijn, anders kan ik me echt niet voorstellen dat je dit wilt doen. Ik zou ook geen tandarts partner willen zijn. Zie je het al voor je? Na een lange werkdag met een wijntje op de bank even vertellen over je dag? Ja, ik heb vandaag 10 mensen de smoel aan bonken geboord en met een dikke bek naar huis gestuurd, haha, brie of port salut?

GANGSTA CRAP

Gisteren weer eens geluisterd naar een CD van 2PAC, wat zich in mijn hoofd vertaalt naar 2-Pak, wat weer leuk is omdat het hier een dubbel cd betreft. (je zou eens een dagje in mijn hoofd mee moeten maken, echt waar…) Ik realiseerde me waarom die mannen gemiddeld niet oud worden. In eerste instantie omdat ze worden neer geschoten worden natuurlijk, maar wat dacht je van de druk die op je rust als gangsta-rapper? Hoe langer ik er over na dacht, hoe meer ik begon te denken dat het voor een mens echt geen doen is om een bejaarde gangsta te worden. Thug 4 life? Outlaw? Ja, zorg nou maar dat je voor je 40^ste kapot wordt geschoten.

Een “gewone” artiest doet zijn plaatje, zijn fotoshoot, zijn tour en de hele merchandise en daarnaast mag hij ook mens zijn. Een gangsta ben je 24 uur per dag. Je kan geen zachte kant van jezelf laten zien, of een chaotische want ze maken je af. Je moet altijd zorgen dat je helemaal uit beeld bent voordat je naar de WC gaat. Moet je voorstellen dat je als gangsta zegt; “Excuus, ik moet even poepen” Gangsta’s poepen niet, dat past niet in onze beleving. Zie je het al voor je?; 2-pak in een speciale gangsta (c)rap fotoshoot special!

Ain’t nuttin’ butta gangsta party…

FUCK MAN WAT EEN VAKMAN!

In mijn beleving is “een vakman zijn” iets wat je makkelijker over iemand anders zegt dan dat je die eigenschap op je eigen voorhoofd plakt. Ik raak steeds meer overtuigd van mijn kwaliteiten en zie dat als een positieve ontwikkeling, maar mij een vakman noemen dat laat ik aan anderen over. Ik zie ook steeds meer dat als je iets durft beet te pakken dat kennis en vaardigheid eigenlijk heel makkelijk te vergaren zijn, maar ben je dan een vakman? Wanneer zou je iemand een vakman noemen?

Bijvoorbeeld als je veel met wet en regelgeving hebt te maken in je werk, moet je daar kennis van hebben. Als dan iemand bij je komt voor advies, wat maakt je dan een vakman; het duidelijk uitleggen van de regels en er van uit gaan dat je geen risico’s moet nemen, of vertellen hoe het zit en hoe je daar omheen kunt fietsen? Twijfelachtig is wat “juist” is en in wiens ogen?

Fuck man, wanneer ben je nou een vakman!?