KIES MAAR

Wanneer maak je de juiste keuze? Eigenlijk is het heel simpel; de juiste keuze is er niet. De onjuiste ook niet. Feit is dat er aan elke beslissing consequenties zitten. Wat ze zijn weet je niet vooraf, en vaak is niet eens duidelijk of het een positief effect heeft als ze zich voltrekken. Het slijpt onze ervaring, maar meestal niet genoeg voor een mes dat alles snijdt. 

Uiteindelijk blijft er maar een houvast over; ben je bereid de consequenties van je keuzes te aanvaarden? Want als het antwoord nee is blijft elke keuze een zwaar gevecht. Als het antwoord stellig ja is wordt het leven een stuk makkelijker. Ik denk dat elk mens ergens tussen die uitersten in zit. 

In ieder geval kun je dan stoppen met klagen over mensen van wie je zegt dat hun leven makkelijker is, want die zitten nou eenmaal dichter bij acceptatie dan jij. Als je bereid bent dat te aanvaarden, kijk dan nog eens...

STELLIG

Ik dacht dat ik mondig was maar ik heb er maar 1. Ik dacht dat ik handig was, maar ik heb er maar 2, en dan blijkt er 1 links te zijn. Niet dat het voor mij uitmaakt, maar de Fransen noemen handig rechts, en toch hebben ze daar slechte ervaringen mee. Ik leer er maar niet van, ook al zou ik willen. Ik dacht dat ik schattig was, maar de kist ligt nog steeds ergens begraven, toch zo lang ik er niet in lig is mijn kans op schattig zijn groter.

Ik dacht dat ik potig was al heb ik nooit aan mijn geaardheid getwijfeld. Ik dacht dat gezellig zijn lag aan je gezel, blijkt het dat ik het gewoon elke keer zelf ben. Ik heb nooit gedacht dat ik heilig was, totdat ik mezelf op die heuvel in de vegetatie neer heb mogen leggen en me goddelijk voelde. Als ik ooit onterecht heb gedacht dat ik schijnheilig was kwam dat allen maar omdat het licht aan stond. 

Er zijn nog zo veel dingen die ik stellig zou kunnen zeggen maar stel dat ze niet waar zijn, moet ik ze dan levendig houden totdat ik sterf?  Is het dan pas vredig of is de oorlog juist begonnen? Het is om melig van te worden al ben ik geen fruit wat te lang mandig is geweest...

ONVERWACHT

Hey

Ik kijk je aan maar vooral langs je heen

Niet dat daar wat te zien valt maar het licht is zo mooi

Het doet wat met je als je met je haar gooit

Leven wordt wat minder van steen

Mee

Is wat het lijkt te vallen

Als je terug kijkt en bevlogen begint te praten

Over alles wat je niet kunt laten

Het past in de mallen

Ik had ze gedag gezegd

Maar ja...

DENK JE?

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit heb nagedacht over de dingen die mensen blijkbaar belangrijk vinden. Niet dat ik niets belangrijk vind, maar het is meer dat ik me verbaas over hoe veel belang mensen hechten aan futiele zaken. Ik kan me niet herinneren dat mensen ooit tegen mij gezegd hebben; "Heb je daar wel eens over nagedacht?" Het neemt niet weg dat ze het wellicht gedaan hebben. Het is maar net wat je belangrijk vind. 

Alles gaat naar perceptie, het magische woord dat ruimte in je hoofd maakt voor iets waar je nog maar net klaar voor bent om te bevatten. Dat stukje inzicht waardoor je uitspraken doet zoals; "Ik denk het wel" Wat mogelijk in weten verandert als daar genoeg aanleiding voor is, en onder de juiste omstandigheden weer in twijfelen kan veranderen. Weten is ook maar de dingen aan elkaar knopen waar je op dat moment chocolade van kunt maken, of soep van kunt koken. Blijkbaar is perceptie uitspraak - technisch direct verbonden met je kookkunsten.

Wat denk je er zelf van? Feit is dat het niet zo belangrijk is, want je mening is ondergeschikt aan je perceptie als je goed begrijpt hoe het werkt. Dat is geen begrijpen maar voelen en als je dat voelt begrijp je het. Zo maar een gedachte denk ik zo te voelen begrijp je?

EMOTIE COMPUTER

Het is me wel weer duidelijk geworden dat het een hetzelfde aansteekt. Zoiets als geeuwen, als er een mee begint volgt de rest vanzelf. Nog mooier is dat als je er zelf mee begint, kun je vaak heel lang niet meer ophouden. Het blijft wel een raar concept; je keel en mond op zetten om met allerlei spierbewegingen in je gezicht auditief je maag te ontluchten in een poging om tot jezelf te komen.

Lachen is ook een fantastische manier om meer te lachen. De lange termijn effecten zijn zelfs dat je weer leuke dingen gaat zien omdat je die in verband kunt brengen met lachen, wat je al een tijdje doet. Ofwel; lach meer en het leven wordt leuker, niet omdat het ineens leuker is, maar je in staat bent de leuke dingen om je heen te herkennen.

Huilen is ook een belangrijke activiteit, en nodig omdat het een uitstekende manier is om je verdriet te uiten. Maar huilen is ook een val waar je in kunt lopen die met eenzelfde mechanisme als bij lachen je leven op lange termijn onplezierig kan houden. Je leven laat zich programmeren door jouw eigen keuzes, maar welk programma wil je draaien? Soms moet je een bepaald programma draaien omdat het nodig is, maar wanneer kies je appeltje Q (Alt F4)?

TNS NIPO: VRAGEN ONDER DE MAAT EN DOEL ZOEK

Ooit werd ik telefonisch benaderd door TNS Nipo, en mijn aandacht bleef hangen in tegenstelling tot mijn natuurlijk en zeer acceptabele afkeer tegen zulke idioterie, om het simpele feit dat gesteld werd dat de vragen zouden gaan over diverse onderwerpen. Ik stelde de 2e vraag die luidde; "Kun je wat specifieker zijn als het gaat om de uitspraak; diverse onderwerpen?" "Nou gewoon, diverse onderwerpen" was het zeer professioneel in gezette antwoord.

De duidelijk net begonnen interviewster bracht "annoying me" boven en het comfortabele oud roze stoeltje, geplaatst naast een antiek buikkastje met daar op een Gelengoyne cask strenght met een paar kristallen glazen heeft nooit meer uitgenodigd tot gaan zitten dan toen. Ik draaide mijn achterste in de stoel, klemde de hoorn tussen mijn hoofd en schouder om zo 57,8% schotse rokerigheid in een kristallen glas te schenken. Ik plaatste de kurk terug in de fles en merkte de zonnigheid op die door mijn woonkamerraam viel.

"De volgende vragen gaan over soep" "Ik ga een aantal recepten voor soep opnoemen, en u moet dan aangeven hoe veel trek u op dit moment zou hebben in die soep met een cijfer van 1 tot 5, waarbij 1 heel veel trek is, en 5 zeer weinig trek" Ik had gelukkig niet net een slok genomen dus kon naar hartelust uitlachen alvorens de slok te nemen en de idiote vragen te beantwoorden met een willekeur van heb ik jouw eerlijkheid? Nee. 

Onderwerp 2; de nationale telefoongids en de gouden gids. De vragen herhaalden zich in een irritante sequentie die wilde weten of ik de boek versie, CD-rom versie of internet versie gebruikte en wel hoe vaak in de afgelopen week, maand en jaar. Herhaaldelijk bestookte ik haar met wedervragen of zij dat soort informatie in haar geheugen op had geslagen, en hoe betrouwbaar mijn antwoorden dan over zouden moeten komen. 

Het derde vragenvuur bevestigde met klem dat het hier ging om "diverse onderwerpen" want er werd gevraagd naar roerende en onroerende vakantie goederen, en wel of ik daar van in het bezit was, en/of ze huurde en met welke frequentie. Hetgeen wat toen door mijn hoofd spookte was; "Ik hoop dat er geen belastinggeld wordt gebruikt voor zulke onderzoeken, want is is echt hulpeloos" 

Blijkbaar hield het hier mee op, behalve dat ik mij niet kon bedwingen om het gesprek te eindigen met een vraag; "Ik ben benieuwd of er nu in je scherm staat; eindig het gesprek, hang op en beoordeel of de persoon die u zojuist heeft gesproken serieus over kwam met een cijfer van 1 tot 5, waarbij 1 heel serieus is, en 5 zeker niet serieus"

SCHRIKKELJAAR WISKUNDE MET EEN VLEUGJE PLASTISCHE CHIRURGIE

Komende week hebben we een 29 februari, wat betekent dat er sprake is van een schrikkeljaar. Eigenlijk is dat een korte manier om te zeggen dat onze perceptie van een jaar van 365 dagen eigenlijk 5 uren, 48 minuten en 45,1814 seconden afwijkt van een tropisch jaar. Een tropisch jaar is de reis die de aarde aflegt van lentepunt tot lentepunt. Wat ook onzin is want waarom is het niet van winterpunt naar winterpunt? Het moet vastgelegd zijn door iemand die van krokussen houdt.

Maar als je dat allemaal gaat uitleggen wordt het liedje van Bassie en Adriaan zo lang, en die is al irritant lang. Het geeft mooi weer dat onze menselijke neiging om de natuur in cijfertjes weer te geven nooit werkt. Het idee van de elke 4 jaar een schrikkeljaar schijnt ook al niet te werken, want het gaat niet altijd op. Dat idee komt van de Gregoriaanse kalender. Volgens mij kunnen we beter luisteren naar het gezang, dat is vast in een vier kwarts maat en dus ook deelbaar door 4. 

Elk 128ste jaar is dan geen schrikkeljaar en dat heeft weer te maken met de Iraanse kalender. Ik snap niet waarom bij uitstek Amerika die gasten aan het boycotten is. In de States is het belangrijk om jong te blijven, en dan hebben we een jaar uitgevonden wat in werkelijkheid bijna 6 uur langer duurt, dus dan wordt je elke 4 jaar een dag minder oud. Dan komen de Gregorianen roet in het eten gooien met hun magische 4, en dan ga je de Iraniers straffen die zeggen; "Nee hoor, elke 128 jaar gaat dat niet op"

En als je dan kijkt naar die strak getrokken Amerikaanse botox snollen die daar mee bezig zijn, moet je concluderen dat ze in werkelijkheid vast 256 jaar oud zijn, dus kunnen ze een paar uur winnen op hun zielige leven als ze Iran met rust laten. Maar het zal vast met kernwapens te maken hebben. Misschien kunnen ze de boel zo bombarderen dat de aarde 5 uren, 48 minuten en 45,1814 seconden sneller van herfstpunt naar herfstpunt gaat, dan zijn we van het hele gezeik af.