PEDESTRIANMAGEDDON

Eerder scheef ik een blog over de niet kijkende fietser: http://hersenspincels.blogspot.nl/2012/08/bicyclemageddon.html Nu moet ik een groep weggebruikers toevoegen aan de lijst van onbeschermde diersoorten; de voetganger.

De voetganger kijkt wel, maakt zelfs oogcontact met mij en heeft zichtbaar door dat oversteken of verder bewegen niet gaat. En toch wordt de keuze gemaakt er schijt aan te hebben en mij een hartaanval te bezorgen. En natuurlijk is dat er niet 1, maar een hele horde mensen die op 1 dag besluiten dat in mijn buurt te doen op verschillende locaties.

Natuurlijk is er ook slagroom op het ijsje; de laatste voetgangers die ik tegen kwam liepen gewoon op de weg, structureel. Stoep vermijdend wandelgedrag. Ik stem voor de eerste partij die een "breng natuurlijke selectie terug" wet invoert.

WRITE FOR THE ROSES

En dan wordt je genomineerd als 1 van de 3 beste inzenders van een gedichtenwedstrijd gelinked aan een sportevenement tegen kanker:

http://www.ridefortheroses.nl/

Zie het gedicht "KRACHT" op de facebook pagina:

http://www.facebook.com/RidefortheRoses.nl

Deze week wordt de winnaar bekend gemaakt die mag voordragen op de slotmanifestatie. Sowieso komen alle 3 de gedichten op een banner te hangen in de vertrekhal.

PIONIERANALYSE

Mensen beginnen klaar te worden voor mijn werk. Dat zou suggereren dat ik voor loop in mijn gedachtegang en dat mensen langzaam beginnen te wennen aan mijn vooruitstrevende ideeën. Dat zou weer een reden kunnen zijn voor mensen om te zeggen dat ik naast mijn schoenen loop, wat weer een perfect voorbeeld is van een achterhaalde mening, want overtuigd zijn van je kwaliteiten brengt je waar je zijn moet, als er maar geen vastgeroeste idioten zijn die je omkapselen met hun kapsones – beschuldigingen.

Daarnaast is het een dynamisch effect waarbij je zou kunnen zeggen dat juist door de overtuiging van mijn eigen kwaliteiten, anderen klaar zijn om het te ontvangen. Als ik het met overtuiging uit kan dragen zal het ook beter aan komen.

Bij het ontwikkelen van je kracht als pionier heb je het zwaar. Je wordt beladen met negatieve kritiek of totaal negeren. Ook hier geldt weer; de negatieve kritiek en gebrek aan bevestiging vanuit jezelf roept dat op, dus als je dat om kunt draaien volgt de wereld vanzelf. Zoiets gaat niet van de ene op de andere dag, en met iedere nieuwe stap doorloop je weer dat traject waar je onderaan begint, om zo opnieuw de tanden uit je bek te struikelen om te komen waar je in je hart weet dat je thuis hoort. Het is het hoofd dat ons stoort. Het hoofd waar je collega, de buurman en je familie in kan kijken. Als je het slecht bewaakt kunnen ze er ook hun eigen troep achter laten, en als je het dan niet opruimt komt het in je hart.

Laat je hart nooit vervuilen door je hoofd, zeker niet met de rommel die andere mensen er in achter laten. Als mensen dan een hekel aan je krijgen is dat alleen omdat ze heel graag zouden willen zijn zoals jij. Het frustrerende voor ze is dat er weer iemand anders rommel in hun hoofd dumpt. Door die vervelende pionier te zijn laat je alleen maar zien hoe het ook kan. het ergste wat er kan gebeuren is dat ze er iets van opsteken en verbeteringen aan kunnen brengen in hun levens…

BICYCLEMAGEDDON

Ik las een artikel over smartphonegebruik op de fiets. Het jullie allemaal vast opgevallen dat er een kop vastgeplakt aan een scherm en geen idee wat er in realtime gebeurt - generatie bestaat. Dat het onmogelijk is om analoog contact te krijgen met deze generatie staat buiten kijf. Maar dat het op de fiets gevaarlijk zou zijn volgens dit artikel, daar ben ik het niet mee eens. Het maakt namelijk helemaal niks uit, want als het geen smartphone is, dan heb je te maken met helemaal op gaan in de koptelefoon, structureel naarstig proberen het opletten in de min te laten lopen en een algemene "kan mij het verrotten" houding.

Plotseling inhalen, afslaan zonder richting aan te geven, structureel door rood rijden, uit hoekjes vandaan komen waar je als fietser niet hoort te zijn of hoort te kunnen komen en ervan overtuigd zijn dat je voorrang hebt. Dat alles gebeurt met een onmiskenbare stelregel; "Gij zult niet (uit)kijken!" 

Er zijn nog 2 andere generaties fietsers die "deelnemen aan het verkeer" Ouderen; die kunnen niet meer opletten en/of een verkeerssituatie beoordelen. Volwassenen; die willen wel opletten maar zijn te druk met hun relatie, hun kinderen, de carriere of een combinatie van het voorgaande.

Kortom; fietsers kijken niet uit en ik ben gestopt met verbaasd zijn over waarom ik niet elke 5 meter dit tegen kom:

Ik weet namelijk hoe het komt. We hebben de natuurlijke selectie uitgeschakeld. Als gemotoriseerde bestuurder ben je namelijk ALTIJD verantwoordelijk voor de schade aan de fietser, WAT HIJ OF ZIJ OOK DOET. Je ziet dus automobilisten, motorrijders en brommeerders snoeihard remmen, gevaarlijk uitwijken en andere toverkunsten uithalen om plotselinge zelfmoordpogingen van fietsers te voorkomen. 

Ik wil graag stemmen voor een partij die zich hard gaat maken om deze regel een jaar lang omgedraaid te krijgen; elke fietser is ALTIJD verantwoordelijk voor 500% van de schade gemaakt aan een voertuig WAT HIJ OOK DOET, zelfs als hij sterft. Natuurlijke selectie haalt het eerste randje eraf, en ik denk dat het tweede kwartaal een stuk veiliger wordt...

VERKEERSKINDJE

Het prins Clausplein bij de aansluiting op de Utrechtsebaan in Den Haag krijgt 2 x 2 rijstroken erbij. Dat klinkt inderdaad alsof het een puinhoop gaat worden. Het is een belangrijke verkeersader die veel problemen heeft met doorstroming. Daarom is verbreding natuurlijk het eerste waar de hoge heren aan denken. Mensen die belangrijke beslissingen mogen nemen kiezen namelijk nooit voor een oplossing van het probleem, alleen maar voor een oplossing voor het probleem. Het welbekende gevolg is dat het einde ver te zoeken is.

De Rotterdamsebaan gaat het heten, maar vandaag zag ik een betere term; “Ontsluitingsweg Den Haag” Als een ware bevalling moet straks het verkeer tijdens de bouw door een smalle opening; de ontsluiting die weg is. Die komt namelijk pas als het klaar is. Daarna komt er nog een golf bloed en een moederkoek die opgeruimd moet worden. De ontsluiting is voorbij, maar nu zit je met een gapend gat en een gillend kind wat een bak geld kost (565 miljoen (!) euro in dit geval) en dan begint de ellende pas echt.

De ontsluitingsweg; ik denk dat het niet gaat bevallen…

SCHRIJFBLOK

Voor het eerst in tijden heb ik last van writer's block. Als er 1 fantastische remedie daartegen is, dan is het wel er over schrijven.

Writer's block is in mijn beleveing ook niet dat je geen idee hebt, het is juist dat je de overdaad er aan niet kunt verwerken tot een zinnig stuk tekst. In mijn geval komen er dan een bak gevoelens bij waarvan ik al niet zeker weet hoe veel en welke van mij zijn.

Bedankt, het heeft me al weer geholpen...

BARBEKNOEIERS

Er zou een cursus moeten zijn; hoe doe ik een barbecue. En als je die niet hebt gedaan, en je staat te klooien in de tuin, zou je bij wet door de rest van de buurtbewoners met je ballen aan de trekhaak van de lokale bus geknoopt moeten worden voor een rondje dorpskern. 

De aanleiding voor dit bericht is mijn benedenbuurman, die helemaal geen rechten meer zou moeten krijgen in zijn leven, want hij heeft een wegwerpbarbecue, en dat is nou de enige barbecue die echt makkelijk is. Je steekt de hoekjes aan en hebt wat geduld, waarna je ongeveer 3 kwartier stevig kunt doorbakken en dan is het klaar. 

Dit exemplaar is op zijn wegwerp (!) barbecue bezig met spiritus en wapperen en porren en weet ik het allemaal. Gevolg; zelfs met de deur van mijn balkon dicht komt de rook door de kiertjes. De rook van een barbecue overgoten met spiritus, van die rook waar je ogen zo van gaan tranen dat ze liever je kassen uit lopen. Ander gevolg: verbrand vlees.

Kortom; hij heeft het niet naar zijn zin omdat hij geen idee heeft wat hij doet, en ik heb het niet naar mijn zin omdat ik bij wet niet mag doen met hem, wat er in mijn hoofd afspeelt. Als een gangster film zie ik mezelf naar hem toe lopen, en ik pak het eerste botte voorwerp wat ik tegen kom waarmee ik op zijn hoofd begin in te beuken terwijl ik hard in zijn oren schreeuw dat hij godverdomme geen brandversnellers moet gebruiken bij een barbecue. Dan kom de tekst in beeld; "Barbecue zonder cursus, dat wil je toch niet?" met het SIRE logo in de linker onderhoek. 

Bedankt buurman, voor het vergallen van mijn longen en gordijnen, voor het bederven van je eigen lol en zelfvertrouwen door je domme acties. Bedankt voor het bewijzen van je afwezigheid van mannelijkheid omdat je het vuur niet onder controle hebt. Bedankt voor de plantjes die je een doodschop hebt gegeven omdat je de helft van de spiritus naast de barbecue hebt gegooid. Bedankt voor het uitschakelen van het laatste beetje hoop dat ik had op de intelligentie van mijn medemens. Bedankt voor het verhogen van mijn ziektekosten premie door het afnemen van chemokuur omdat je verbrand vlees hebt omgezet in kanker. Daarnaast was het vast niet lekker en heb je er niet van genoten.

Barbecue maakt meer kapot dan je lief is...