HERSENSPINCELS 2: GEVALLEN ACHTERHOOFD

HERSENSPINCELS 2: GEVALLEN ACHTERHOOFD
HERSENSPINCELS 2: GEVALLEN ACHTERHOOFD

maandag 16 april 2012

TOEVALLIG

Ik werd geboren met gestrekte armen, alsof ik als een soort superman de wereld in kon vliegen vol enthousiasme, liefde en creativiteit. Vervolgens heb ik me door het leven laten slaan, zoals mensen dat zo goed kunnen als iemand open is. Steeds meer openheid raakte ik kwijt, maar ik heb ze altijd de andere wang toe gekeerd. Ik kon het als kind niet begrijpen dat mensen zo gemeen tegen elkaar wilden zijn, laat staan dat ze het daadwerkelijk uitvoerden.

Ik groeide op in een omgeving waar mensen die mij begrepen zeldzaam waren, en zij die raakvlakken hadden met mij waren schaars. Ik kon niet begrijpen dat mensen zo wilden leven, in mijn beperkte kinderlijke blik op hoe het leven zou moeten zijn. Ze leefden in onrecht, en accepteerden dat als dagelijks realiteit. Het was ook niet bespreekbaar, want weet een kind nou van het echte leven?

Ik ging werken tussen murw geslagen mensen die hun kwaliteiten onder lieten sneeuwen in het geschreeuw van de meest kanslozen. Potentieel interessante mensen die luisterden naar het praatje wat in ontelbare synoniemen vertelde dat je dingen beter niet kon doen. Ik kon niet begrijpen dat mensen zo wilden doorsukkelen, als een gewond stuk wild op weg naar een beschut stukje.

Ik zie mensen hun leven afsluiten in verdwazing over wat er gebeurd is terwijl ze in al hun onwetendheid een laatste deal sluiten met de tussenpersoon van de farmaceutische industrie, die in zijn witte jas nog wat bemoedigende woorden in spreekt als hij op de knop drukt. De knop die middelen bestelt die de laatste hand aan je nek zetten om je op brute wijze te kelen.

Ik leef nu na 35 jaar twijfelen of ik misschien iets gemist heb, in de overtuiging dat mijn onverbonden gevoel met deze mensen terecht is, en dat ik mag kiezen wie ik wil zijn. Ik wil ze niet veranderen, want ze dienen vast een doel. Maar ik verander wel, in alles wat ik wil zijn, en als dat precies is wat deze mensen niet zijn, dan is dat toeval. En dat bestaat niet…

donderdag 12 april 2012

MENSENRECHTEN, MOSLIMS EN DE EU

Volgens het verdrag van Kopenhagen moet elk land wat onder Europa valt, toegelaten worden in de EU als ze aan alle voorwaarden voldoet, en alle lidstaten van de EU accepteren. Ik weet dat er een aantal Europese landen staan te popelen om bij de EU te mogen en de aanvraag al hebben ingediend. Turkije is zo een land waarbij steeds issues als mensenrechten worden aangekaart om het tegen te houden. Dat is natuurlijk goed, want daarmee hoe je de mens scherp, maar zoals altijd gaat het weer op zijn Wilders. Dat mensenrechtenverhaal is natuurlijk erg gericht op de moslim cultuur waarbij onderwerpen als vrijheid van de vrouw en meningsuiting aan worden gegrepen.

Gek genoeg hoor je niks over VJRMD (voormalig Joegoslavische Republiek Macedonie) De laatste keer dat ik een transporteur sprak over een zending naar dit mooie landje was zijn antwoord; "Nee bedankt, ik wordt niet graag elke kilometer beroofd" Heel gek dat deze niet-moslim schending van de mensenrechten niet in het nieuws is. 

IJsland heeft ook een aanvraag voor toetreding tot de EU ingediend. Met de ervaring dat landen met een slechte economische structuur een negatief effect hebben op de EU landen waar het goed gaat resulteert blijkbaar niet in verzet tegen toetreding van IJsland. Heel toevallig natuurlijk is dat geen moslim probleem. 

Servie en Montenegro zijn ook kandidaat. Plekken waar mensen niet tegen elkaar durven te praten omdat ze elkaar mogelijk afmaken voor het zetten van een foute klemtoon. Gek genoeg is dat allemaal niet zo erg als de verschrikkelijke moslim anti mensenrechten terror die Turkije voert, met die rare baardmannen die wel varkensvlees het land in laten maar tegen 225% invoerrechten. Istanbul, de stad met de meeste nationaliteiten als inwoner ter wereld, ja dat moet in een achterlijk land liggen die we niet zo maar in de EU kunnen laten. 

Vergist u niet; de Wilders mentaliteit heerst al meer dan wordt geregistreerd.

woensdag 11 april 2012

FLAMBOYANCE DEPRESSIONNEL

Het is maar zelden dat grote geesten in de komedie hun flamboyance mee naar huis nemen. De grote kracht van de meeste humoristen is namelijk dat ze depressief zijn. Manisch zou ik het niet noemen, omdat dat in mijn ogen een pleonasme is. De manie zou dan zijn dat er sprake is van “highs” en “lows” en dat is nou precies het aspect wat er altijd in zit. Toegegeven, de een slaat wat sneller om dan de ander, maar de bergen en dalen zijn er altijd.

Dat zit in de Yin – Yang energie, waar de depressieve mens zich op de cirkel bevindt en in zijn eigen tempo rond draait en de “highs and lows” van Yin en Yang ervaart. De gebalanceerde mens bevindt zich op de golf tussen de energieën. De gebalanceerde mens komt niet op de cirkel en ervaart dus ook niet de extremen, ook al zijn ze er soms wel.

De mens die zich op de cirkel ophoudt en op een “high” zit, is onderweg naar een “low”. Daarom zijn komedianten vaak zo sterk op het podium, en zo verloren in hun eigen leven, wat weer sterk materiaal oplevert. Slechts een enkeling kan de afslag maken naar de golf, waar elk omslagpunt van berg naar dal of andersom daar voor de mogelijkheid biedt. Zijn deze mensen dan ineens niet grappig meer? Dat is zeker niet het geval, het geeft ze alleen een andere kijk op het leven waardoor ze zullen kiezen voor ander materiaal en daarmee ook een ander publiek.

Totdat je die afslag kunt nemen zul je moeten genieten van de toppunten en moeten accepteren dat je daarna hard valt. Daar is geen formule voor, alleen het inzicht om de weg te herkennen, de rest zal je leiden naar verlossing van het lijden.

dinsdag 10 april 2012

THE GODFATHER OF EIGEN RISICO

Er moet ergens een fabriek staan die sinds enkele jaren zijn sticker productie geheel heeft toegelegd op het model waar ADHD op staat. “Ineens” heeft meer dan 50% van de kinderen die sticker opgeplakt gekregen. Dat betekent niet dat ze volgens de arts het Algemeen Dagblad in High Definition lezen, sterker nog; deze kinderen krijgen het predicaat dat ze geen aandacht kunnen houden bij het lezen en vele andere dingen. Rijkelijk wordt er gestrooid met Ritalin en hier en daar een Risperdal om deze kinderen “in bedwang” te houden.

Maar heeft er wel eens iemand bedacht dat minderjarige kinderen die opvoeding tekort komen een structurele verslaving aan speed varianten aanmeten wellicht een slecht idee zou kunnen zijn? “Maar mijn kind is niet voor rede vatbaar” zegt de ouder die niet alleen de suggestie om ook de ouders te behandelen afwijst maar stellig zegt; “Het heeft niks met mij te maken” Je zou je af kunnen vragen waar die onvatbaarheid voor rede vandaan komt, gezien je vindt dat het stuiterende stuk genetisch materiaal van jou en je partner voor je “niets met jou te maken heeft” en dus vervolgens geheel geoorloofd vol gepropt mag worden met gereguleerde straat drugs.

Wij moeten toe kijken hoe mannen in witte jassen die de kennis hebben, ons drugs verkoopt via de meest boosaardige dealer die er is; de zorgverzekeraar. Ze staan met hun witte smoking en doorgeladen pillenstrips klaar om je drugs te verstrekken, maar waag het niet om je premie of eigen bijdrage niet te betalen! Want dan komt Don volksverzekering Corleone je persoonlijk van je (ziek)bed lichten of er een paardenkop in deponeren.

Deze blog werd mede mogelijk gemaakt door de mafia van het girale geld.

vrijdag 6 april 2012

EMANTIETPATIE

Op de nieuwe reclames in abri’s prijken schaars geklede dames die lingerie aanprijzen, en onder de merknaam is onopvallend maar toch aanwezig een stukje tekst geplaatst. Het van dichtbij bestuderen van dit stukje tekst (al zullen de meeste mannen ergens anders op letten) geeft aan dat de bovenstukken verkrijgbaar zijn tot en met de maatvoering cup J (!) Tenzij je die andere hebt, die gaat tot cup K (!!!)

Blijkbaar is er behoefte aan, anders zou met het niet zo “overduidelijk” in een reclame melden. Als je dan om je heen kijkt zie je ze ook, de dames met behoorlijke cups. Helaas zie je er nog veel die duidelijk in ontkenning zijn en een zodanig kleinere cup hebben gekocht dat het lijkt of er een nieuw paar op aan het groeien is.

Die ontkenning hoeft dus niet meer, want jouw maat tieten hangen gewoon in een abri. Ga dus de deur uit en schreeuw dat je een H cup hebt, want het is geaccepteerd! (of niet) In ieder geval vraag ik me af waar het ophoudt. Is het dan straks ook geaccepteerd als je een winkelwagen nodig hebt om met je bos hout voor de deur weg te gaan? Wanneer zien we door de bomen het bos niet meer? Stuit het niemand tegen de borst dat het uit de hand loopt?

Is de hormoonbalans van de vrouwsmens dan zo van slag dat genetisch de boel steeds groter moet worden? Ik ben bang dat alle vooroordelen over vrouwen die we zo hard het leven uitgeroepen hebben allemaal terug komen. Vrouwen nemen alles zo zwaar op. Vrouwen kunnen niet autorijden. Vrouwen kunnen geen kaart lezen. Stel dat het straks allemaal waar wordt? Wat dan? Is die hele emancipatie voor niks geweest!

Aan de andere kant wordt koken ook een probleem. En als ze dan de benen wijd doet, blijft er dan wel plaats voor jou over? En zeuren dat ze doet, niet gek want alles doet natuurlijk pijn! Nee het is slecht gesteld met de emantietpatie…

donderdag 5 april 2012

GESNIPT, GESNAPT OF GESNOPEN

Hoe langer ik leef, hoe meer ik voel dat weten slechts vervuiling van de ziel is. Weten is iets voor waar aannemen en vast leggen. Vervolgens komt altijd dat moment dat men op basis van nieuwe informatie conclusies heeft moeten trekken dat het anders is. Die conclusies komen altijd voort uit “onomstotelijk wetenschappelijk bewijs”

Snappen is wat anders. Het impliceert weten tot zo ver je bereik op dat moment ligt, en er is ongeremde dynamiek klaar voor verbetering van het begrijpen. Snappen ligt veel dichter bij voelen en geeft ruimte aan de persoon die zich er mee bezig houdt. Op dat moment verliest bewijzen al zijn waarde en snap je ook dat andere mensen op een heel ander niveau kunnen zitten dan jij.

Zodra jij voelt met je hart en op basis daar van uitspraken doet om jezelf en/of anderen te helpen, zullen mensen die er aan toe zijn naar je luisteren, en je misschien zelf nog wat mee geven. Zij die zeggen; “Bewijs dat maar eens” zijn niet door jou te helpen. Zij gaan er immers van uit dat elk mens in staat zou moeten zijn om geijkte begrippen te bevatten, en daarmee geven ze het enige bewijs mogelijk; ze snappen het nog niet.

maandag 2 april 2012

OEKRAIDIOTERIE

Het is heel normaal voor een volk om te zeggen dat een ander volk raar is. Het zal er ook een beetje van afhangen wat je definitie van raar is, maar over het algemeen zal jouw volk het met je eens zijn dat "zij" raar zijn. Ik ben daar wat voorzichtiger mee en probeer me te verplaatsen in het raar gevonden menssoort en kom meestal tot de conclusie dat ze het nog niet zo slecht hebben bekeken. 

Voor Oekraieners maak ik graag een uitzondering. Ik heb er helaas veel mee van doen en ik heb ze altijd heel raar gevonden. Met die laatste zin maak ik inderdaad een voorbehoud en daarmee impliceer ik zeker dat ik mijn lang gehouden mening aan het bijschaven ben. Het maakt ze nog steeds niet heel gezellig, maar ik snap ze steeds beter. 

Om een idee te geven van het rare moet ik natuurlijk een voorbeeld geven. In de internationale handel is er een regelgeving die ISPM 15 heet en kort gezegd, controleert het houtverpakkingen die gebruikt worden tijdens transport, om te voorkomen dat er eitjes van beestjes in het hout zitten die je niet in je land wilt. Oekraiene eist van Europese exporteurs ISPM 15 behandelde en gemarkeerde verpakkingen. Dat betekent inderdaad dat je die pallet wel aan de Pools-Oekraiense grens mag zetten, maar 500 meter verderop niet meer. (Bio) logisch gezien is dat raar. Nog vreemder zou je kunnen noemen als een Oekraiense klant tegen je zegt; "Als je op je paklijst niet impliceert houten verpakkingen te gebruiken, dan bestaat het niet" 

Vooral dat laatste is me meer aan gaan staan. Niet omdat het nou een goed idee is om zo in het leven te staan, maar simpelweg omdat als iemand je onzin voor schotelt, je ook gewoon net kan doen alsof het niet bestaat. In de praktijk werkt het ook, dat maakt het des te raarder, maar tevens aangenaam. 

Dus als je ooit nog eens met onzin wordt geconfronteerd; kop in het zand en mooi weer spelen! Al is dat eigenlijk zonde want dan mis je het.