Bedenk eens hoe het zit met jouw image. Ik bedoel dan niet een .JPG, .GIF of .BMP, maar hoe je er uit ziet en hoe je over komt. Het beste voorbeeld komt uit de sixties / seventies; spijkerbroek, laarzen, lederen jack, vetkuif en roken. Meisjes kauwden op kauwgum en hadden een grote bek.
Die laatste categorie zal vast nog een grote bek hebben tegenwoordig maar je hoort ze niet meer. Dat komt omdat ze minimaal 1 hand en een compleet hoofd kwijt zijn aan de mobiele telefoon. Als je helemaal in de image business zit hang je nog een belachelijk onpraktische handtas aan je andere pols, om zo over straat te lopen. Obstakels worden pas 10 cm voor impact geregistreerd, wat soms mooie taferelen geeft.
Voel je aantrekking tot een jongedame (ik kan het me met zo een image nauwelijks voorstellen) dan kun je maar op 1 manier flirten; een smartphone pak aantrekken. Zie je er uit als een Iphone, Blackberry, Samsung Galaxy of HTC, dan krijg je de aandacht. Het nieuwe image voor de moderne jongen; het smartphone pak!
Je kunt natuurlijk ook gewoon What’s app-en, ook al zit je op anderhalve meter afstand. Het ziet er naar uit dat de moderne meid safe sex heel serieus neemt; liever de telefoon in de hand dan wat anders, in de mond zou het zicht op de telefoon in de weg zitten, en ergens anders, daar gaat het scherm van trillen.
Het onderhouden van toekomstige generaties hangt straks af van een app die meisjes zwanger maakt. De pregn’app van Electropreg™. Jongens starten de app, drukken op “donate” en moeten vervolgens in de speaker kwakken. “Thanks for your donation, choose a contact” “send” Het meisje krijgt dan een bericht; “Jan sent you a semen sample, download?” “Yes” “Downloading semen sample” “download complete” “Please insert device in uterus” “Twansfew cwompweet, weemowve dwevwice”
Please wait 3 days, then download the Itest app to see if you are pregnant. Thank you for choosing Electropreg™ Please also check our Electropreg™ WIFI and Bluetooth options.
HERSENSPINCELS 2: GEVALLEN ACHTERHOOFD
HERSENSPINCELS 2: GEVALLEN ACHTERHOOFD
maandag 2 juli 2012
donderdag 28 juni 2012
DOEN WE FF
ING doet zijn bonussen de deur uit, en geeft zijn werknemers een salarisverhoging van gemiddeld 9%. Het klinkt op de radio als iets waar je niet voor hoeft te schamen. Alsof er niks aan de hand is dat een collectief van mensen wiens dagelijkse bezigheid is om de brave burger van zo veel mogelijk geld te ontdoen, even salarisverhoging krijgt. En de mensen wiens geld uit de zak getrapt wordt? Die hebben een bevroren salaris, en als het aan de werkgever lag ging het omlaag!
De politicus die het nu voor elkaar krijgt om binnen 2 weken een wet door te drukken dat bonussen niet omgezet mogen worden in salarisverhogingen, en dat bonussen vanaf week 29 belastbaar zijn met 175%, die pijp ik een jaar lang elke dag klaar. Op televisie alstie dat wil. Dat zeg ik nu natuurlijk alsof er niks aan de hand is, om een beetje in de sfeer van het radiobericht te blijven, en om het simpele feit dat het nooit gaat gebeuren.
Mensen die gruwelijk veel geld naar zich toe trekken en toe kijken hoe mensen met veel zwaarder werk aan de geeuwhonger liggen hebben het namelijk voor het zeggen in de wereld. Maar voor hoe lang nog? Als men met fakkels het binnenhof wil bestormen sta ik de lappen om de stokken te draaien, doop ze in de brandewijn en deel ze uit. Als men collectief gaat vragen om het ouderwetse bruine loonzakje, omdat ze volgende maand met pek, veren en rieken de banken willen gaan bestormen, zet ik graag mijn paarden in om de huif te trekken.
Mensen die werken in bedrijven en instellingen die alleen maar geld verplaatsen doen niks, behalve geld naar zich toe verplaatsen. Het marginale gedeelte wat naar jou gaat is te schandalig voor woorden, als het er al is. Het liefst verplaatsen ze geld, en belasten ze jou daarmee. Ik ben een vredelievend mens, maar als het gaat om de grote jongen in het grote geld, haal ik even makkelijk de trekker over, als zij op een dag tientallen huishoudens failliet trekken met een smerige truuk.
De politicus die het nu voor elkaar krijgt om binnen 2 weken een wet door te drukken dat bonussen niet omgezet mogen worden in salarisverhogingen, en dat bonussen vanaf week 29 belastbaar zijn met 175%, die pijp ik een jaar lang elke dag klaar. Op televisie alstie dat wil. Dat zeg ik nu natuurlijk alsof er niks aan de hand is, om een beetje in de sfeer van het radiobericht te blijven, en om het simpele feit dat het nooit gaat gebeuren.
Mensen die gruwelijk veel geld naar zich toe trekken en toe kijken hoe mensen met veel zwaarder werk aan de geeuwhonger liggen hebben het namelijk voor het zeggen in de wereld. Maar voor hoe lang nog? Als men met fakkels het binnenhof wil bestormen sta ik de lappen om de stokken te draaien, doop ze in de brandewijn en deel ze uit. Als men collectief gaat vragen om het ouderwetse bruine loonzakje, omdat ze volgende maand met pek, veren en rieken de banken willen gaan bestormen, zet ik graag mijn paarden in om de huif te trekken.
Mensen die werken in bedrijven en instellingen die alleen maar geld verplaatsen doen niks, behalve geld naar zich toe verplaatsen. Het marginale gedeelte wat naar jou gaat is te schandalig voor woorden, als het er al is. Het liefst verplaatsen ze geld, en belasten ze jou daarmee. Ik ben een vredelievend mens, maar als het gaat om de grote jongen in het grote geld, haal ik even makkelijk de trekker over, als zij op een dag tientallen huishoudens failliet trekken met een smerige truuk.
NATUURLIJK
Vroeger gingen mensen dood. Tegenwoordig gaan ze dood, ergens aan. Vroeger ging je alleen ergens aan dood als het moord of een ongeluk was. Anders was het “een natuurlijke dood” en daar waren er zo veel van dat het niet de moeite loonde om het er bij te zeggen.
Tegenwoordig sterven er heel veel mensen “een natuurlijke dood” Wij voelen alleen de behoefte om er een label aan te hangen omdat het beschikbaar is. Kanker, hartaanval, herseninfarct, ebola, varkenspleuris of de vinketering, het moet erbij. Als een soort energielabel waar niemand op zit te wachten of gelukkiger van wordt.
Ik wil dat er bij mij zal staan; “Hij stierf aan de gevolgen van het leven, net zoals iedereen” Nou komt dat misschien wat “gewoontjes” over, maar ik ben van plan in dit leven heel bijzonder te worden, dus je moet het een beetje in balans houden.
Tegenwoordig sterven er heel veel mensen “een natuurlijke dood” Wij voelen alleen de behoefte om er een label aan te hangen omdat het beschikbaar is. Kanker, hartaanval, herseninfarct, ebola, varkenspleuris of de vinketering, het moet erbij. Als een soort energielabel waar niemand op zit te wachten of gelukkiger van wordt.
Ik wil dat er bij mij zal staan; “Hij stierf aan de gevolgen van het leven, net zoals iedereen” Nou komt dat misschien wat “gewoontjes” over, maar ik ben van plan in dit leven heel bijzonder te worden, dus je moet het een beetje in balans houden.
woensdag 27 juni 2012
(ONT)GELDEN
Mensen zijn ontevreden en geef ze eens ongelijk. Ik wil niet verdedigen dat ontevredenheid een constructieve manier is om het leven aangenamer te maken, maar het voelt voor velen als het laatste wat ze nog hebben. Beklag doen en ontevreden zijn is niet meer regel dan uitzondering, het is regel bijna zonder uitzondering (behalve die ene positieve ziel die het failliet gaan van de wereld als een goede ontwikkeling ziet)
Lang zaten we in de lift; alles werd duurder maar de salarissen gingen mee. Nu zijn alle salarissen bevroren n blijft alles duurder worden in hetzelfde noodtempo. Dat kun je natuurlijk niet verkopen. Daarbij worden alles regels strakker; er is geen ruimte voor menselijkheid en iedereen schuift bij voorbaat alle verantwoordelijkheid af aan degene die wat nodig heeft.
Kortom; we proberen elkaar te naaien omdat we bang zijn dat er niks voor ons over blijft. Maar denk je nou echt dat er ineens minder geld is? Dat hetgeen wat we 10 jaar terug deden niet meer kan? Welnee, dat geld is er, alleen hoe krijg je het naar je toe? Het gekke is dat als je dat nu probeert op een “eerlijke” manier, het woord “eerlijk” niet meer op gaat, want het wordt aan alle kanten uit je zak getrapt, vooral door mensen en instellingen die al genoeg hebben.
Ik heb dus maar 1 advies wat ik niet graag geef, maar het is wel de waarheid; stop met eerlijk zijn. Werk zwart, kom je verplichtingen niet na, verbouw de maximaal toegestane hoeveelheid weed, lees door de kleine lettertjes heen bij je verzekering om je premie en de rest terug te verdienen en zorg vooral dat je de buurman of collega met rust laat. Je naait alleen de instanties die je naaien. Het geld is er, zorg dat je uitvist hoe het bij jou kan stromen en het komt naar je toe.
Lang zaten we in de lift; alles werd duurder maar de salarissen gingen mee. Nu zijn alle salarissen bevroren n blijft alles duurder worden in hetzelfde noodtempo. Dat kun je natuurlijk niet verkopen. Daarbij worden alles regels strakker; er is geen ruimte voor menselijkheid en iedereen schuift bij voorbaat alle verantwoordelijkheid af aan degene die wat nodig heeft.
Kortom; we proberen elkaar te naaien omdat we bang zijn dat er niks voor ons over blijft. Maar denk je nou echt dat er ineens minder geld is? Dat hetgeen wat we 10 jaar terug deden niet meer kan? Welnee, dat geld is er, alleen hoe krijg je het naar je toe? Het gekke is dat als je dat nu probeert op een “eerlijke” manier, het woord “eerlijk” niet meer op gaat, want het wordt aan alle kanten uit je zak getrapt, vooral door mensen en instellingen die al genoeg hebben.
Ik heb dus maar 1 advies wat ik niet graag geef, maar het is wel de waarheid; stop met eerlijk zijn. Werk zwart, kom je verplichtingen niet na, verbouw de maximaal toegestane hoeveelheid weed, lees door de kleine lettertjes heen bij je verzekering om je premie en de rest terug te verdienen en zorg vooral dat je de buurman of collega met rust laat. Je naait alleen de instanties die je naaien. Het geld is er, zorg dat je uitvist hoe het bij jou kan stromen en het komt naar je toe.
maandag 25 juni 2012
INDIVIDULTIEM
Ik realiseerde vandaag dat ik het ultieme individu ben. Geheel automatisch heb ik altijd een heel ander idee over dingen dan de massa. Ik vind mezelf ook prima gezelschap, ik vind andere mensen (soms) ook leuk, maar heb ze niet nodig om het naar mijn zin te hebben.
Groepsgedrag daar kan ik helemaal niets mee, ik laat me niet opjutten. Trots zijn op je afkomst, daar sta ik helemaal mijlenver vanaf. Omstandigheden zoals je moeder en vader hebben er voor gezorgd dat je op deze planeet terecht bent gekomen en dat zegt niks over wie je bent. Je afkomst is alleen maar een set omstandigheden tijdens je jeugd die je maatschappelijk hebben gevormd tot wie je moest zijn, en meestal staat dat ver af van wie je bent.
Ik ben ook altijd “anders” gevonden en ik ben het ook. De reden dat ik “anders” met aanhalingstekens schrijf als het gaat om wat anderen van me vinden, is dat anderen dat vaak als iets slechts zien, wat totaal niet aansluit op mijn idee van anders. Anders maakt namelijk wie je bent, hoe onderscheid je van de rest?
Het woord wat mij het best definieert is; anders. Ik kan daar hele verhalen over ophangen maar uiteindelijk komt het er op neer dat de manier waarop ik anders ben, anders is dan wie dan ook kan bedenken. Er zijn er slechts een paar die kunnen begrijpen hoe anders ik ben en zelfs die kunnen zich niet verplaatsen in mijn anders. Het is namelijk altijd anders.
Het verklaart alles, voor mij dan. Ik zal het alleen nooit uit kunnen leggen aan iemand die me “anders” ziet, en bij iemand die me anders ziet is het nog maar de vraag…
Groepsgedrag daar kan ik helemaal niets mee, ik laat me niet opjutten. Trots zijn op je afkomst, daar sta ik helemaal mijlenver vanaf. Omstandigheden zoals je moeder en vader hebben er voor gezorgd dat je op deze planeet terecht bent gekomen en dat zegt niks over wie je bent. Je afkomst is alleen maar een set omstandigheden tijdens je jeugd die je maatschappelijk hebben gevormd tot wie je moest zijn, en meestal staat dat ver af van wie je bent.
Ik ben ook altijd “anders” gevonden en ik ben het ook. De reden dat ik “anders” met aanhalingstekens schrijf als het gaat om wat anderen van me vinden, is dat anderen dat vaak als iets slechts zien, wat totaal niet aansluit op mijn idee van anders. Anders maakt namelijk wie je bent, hoe onderscheid je van de rest?
Het woord wat mij het best definieert is; anders. Ik kan daar hele verhalen over ophangen maar uiteindelijk komt het er op neer dat de manier waarop ik anders ben, anders is dan wie dan ook kan bedenken. Er zijn er slechts een paar die kunnen begrijpen hoe anders ik ben en zelfs die kunnen zich niet verplaatsen in mijn anders. Het is namelijk altijd anders.
Het verklaart alles, voor mij dan. Ik zal het alleen nooit uit kunnen leggen aan iemand die me “anders” ziet, en bij iemand die me anders ziet is het nog maar de vraag…
maandag 18 juni 2012
2012
Doemscenario’s is de grootste hype van de laatste 10 jaar. De rampenfilms vliegen om je oren en de Maya en Inca kalenders zijn niet aan te slepen. Net zoals bij religie krijgen mensen last van interpretatiedrang en worden de egocentrische woorden; “Ik denk dat ze bedoelen te zeggen:…” met hoge regelmaat in de mond genomen. 2012 wordt daarbij vaak ingezet als “het” jaar dat de hamer gaat vallen. Maar over welke hamer spreken we dan met alle theorieën die beschikbaar zijn? Het is echter geen keuzeprobleem uit de aangeboden opties. Het zijn geen verkiezingen waarbij je stemrecht je in staat stelt om een richting aan te geven.
Of er wel iemand “gelijk” gaat krijgen, daar kan ik duidelijk over zijn; ja, iedereen. De keuze zit namelijk in jezelf, voor jezelf. Het doemscenario zit in je hart, en het glorieuze scenario ook. Alles wat daar tussenin zit is ook op dezelfde plek te vinden. Jij mag kiezen, met je hart, en dat zal het worden. De mensen met het geld beheren straks de wereld niet meer, die hebben hun kaarten verspeeld. De mensen die met hun hart leven krijgen straks het geld en de wereld. De ondergang van de wereld zit in de harten van de mensen die in de ondergang geloven. Zij maken hem waar, maar alleen voor zichzelf. Waar het hart vol van is, stroomt het leven van over.
Laat je niet overvallen of afleiden door de mens die zijn met angst doordrenkte hart bij jou uit wil laten lekken. Er is ook maar een manier om jezelf te redden; door te weten met je hart dat je niet gered hoeft te worden. Dan kun je zuiver zien, en als je zuiver ziet, laat karma zien dat het je geeft wat je verwacht. Oordeel ook niet over hen die kiezen voor de angst, dat is hun goed recht. Ze willen bevestiging van hun doemscenario, gun ze dat. Ze hebben er zo lang op moeten wachten.
2012, het jaar van het hart. Waar ga je het jouwe mee vullen?
Of er wel iemand “gelijk” gaat krijgen, daar kan ik duidelijk over zijn; ja, iedereen. De keuze zit namelijk in jezelf, voor jezelf. Het doemscenario zit in je hart, en het glorieuze scenario ook. Alles wat daar tussenin zit is ook op dezelfde plek te vinden. Jij mag kiezen, met je hart, en dat zal het worden. De mensen met het geld beheren straks de wereld niet meer, die hebben hun kaarten verspeeld. De mensen die met hun hart leven krijgen straks het geld en de wereld. De ondergang van de wereld zit in de harten van de mensen die in de ondergang geloven. Zij maken hem waar, maar alleen voor zichzelf. Waar het hart vol van is, stroomt het leven van over.
Laat je niet overvallen of afleiden door de mens die zijn met angst doordrenkte hart bij jou uit wil laten lekken. Er is ook maar een manier om jezelf te redden; door te weten met je hart dat je niet gered hoeft te worden. Dan kun je zuiver zien, en als je zuiver ziet, laat karma zien dat het je geeft wat je verwacht. Oordeel ook niet over hen die kiezen voor de angst, dat is hun goed recht. Ze willen bevestiging van hun doemscenario, gun ze dat. Ze hebben er zo lang op moeten wachten.
2012, het jaar van het hart. Waar ga je het jouwe mee vullen?
woensdag 13 juni 2012
HAALBAARHEID
In een eerdere blog zei ik dat het beter is te richten op haalbare doelen, maar wat is haalbaar? Eigenlijk is het heel simpel. (zoals altijd, maar in werkelijkheid door al onze maatschappelijke activiteit weer heel moeilijk) Je verwachtingspatroon speelt de grootste rol. Kun je dan door te verwachten dat je alles klaar speelt, alles klaar spelen? In principe wel, maar de wereld is niet zo ingericht dat jij dat verwachtingspatroon kan hebben, en het nog belangrijkere er in geloven.
Er wordt van ons verwacht dat we zo veel mogelijk voorbehoud stoppen in alle goede dingen die we zouden kunnen ervaren. We worden er mee opgevoed, in getraind en vooral onderhouden. De kredietcrisis is zo een mooi voorbeeld van de maatschappelijke druk die gelegd word op alle onmogelijkheden. Hoe meer we ons los proberen te wurmen van die gedachtegang, hoe harder ze gaan knijpen. Maar houdt vooral vol, het zeepje gaat ze een keer uit de handen glippen!
Natuurlijk helpt het als er voor de dingen die je wil niet allerlei bureaucratische muren staan, maar het betekent niet dat je ze niet neer kunt halen. Slopen die handel!
Er wordt van ons verwacht dat we zo veel mogelijk voorbehoud stoppen in alle goede dingen die we zouden kunnen ervaren. We worden er mee opgevoed, in getraind en vooral onderhouden. De kredietcrisis is zo een mooi voorbeeld van de maatschappelijke druk die gelegd word op alle onmogelijkheden. Hoe meer we ons los proberen te wurmen van die gedachtegang, hoe harder ze gaan knijpen. Maar houdt vooral vol, het zeepje gaat ze een keer uit de handen glippen!
Natuurlijk helpt het als er voor de dingen die je wil niet allerlei bureaucratische muren staan, maar het betekent niet dat je ze niet neer kunt halen. Slopen die handel!
Abonneren op:
Posts (Atom)