Kennen jullie die grap van die jongeman die op goed geluk naar Las Vegas ging en daar zijn geluk vond? Nee?! Klopt, die grap bestaat ook niet, en de werkelijkheid ook niet. Buiten het feit dat iedereen wel weet dat dat gloeiende gokdorp midden in de woestijn een grote facade van geldverslinderij is, zijn er misschien nog wat dingen die je moet weten voordat je gaat. (Want als je in de buurt bent MOET je gewoon gaan)
Slots, ofwel gokkasten blijven voor mij iets moois hebben. Ik weet ook wel dat je alleen maar geld wegdraagt, maar het concept is zo leuk. Muntje erin, aan de handle sjorren en dan gaan de rollers rond. Alleen de handles werken allemaal niet meer, hij doet het alleen nog met knoppen. Nou heb ik geaccepteerd dat in een lui kutland als Nederland dat normaal is, ik had verwacht in LV die trekhendels nog te kunnen gebruiken. Wat nog veel erger is dat je geen muntjes kunt gebruiken! In de overtreffende trap gebruiken de meeste mensen ook geen one dollar bills (het kleinste wat er in past) maar hun hotelsleutels of geprijsde tickets.
Dan kom je bij de penny slots (waar in mijn beleving centen in moeten gaan) en daar heb je dus dezelfde one dollar bill minimum / ugly tickets idioterie. Met snijdende pijn in mijn tandvlees en andere gevoelige gebieden kan ik mezelf overtuigen dat ik een one dollar bill in de machine moet schuiven om 100 keer te kunnen gokken in de penny slot van mijn keuze. Mis, 1 druk op de kleinste knop is 50 penny in 1 keer! 2 keer drukken geld weg!
Geldverslindende commerciele machine die het laatste stukje leven uit je wegzuigt is een ding maar een pennyslot is een FAKKING PENNY SLOT MADDERFAKKER!!! Naast het feit dat gokken niet leuk is, is gokken dus ook echt NIET leuk! Het laatste beetje hoop dat ik had op dat kleine beetje gezelligheid in het gokken is met een stalen neus dwars door mijn gebit heen geramd!
Ik ga even veroordelend zijn nu; als je voor de 2e keer naar Vegas gaat voor het gokken dan mankeer je echt wat, serieus, betaal gewoon voor een CAT scan want je bent echt niet goed!!!
Je kan natuurlijk ook leuk naar Vegas gaan; op een site een kamer met een idoot groot bad boeken voor een belachelijk lage prijs, daar zo veel mogelijk gebruik van maken, foto's maken van alle idiote weelderigheid en over the top gratis shows, cheap booze kopen bij the local pharmacie, en aangeschoten in je hotelkamer de foto's van de mongolide sfeer die Vegas heeft uploaden op je Ipad.
Wat een waanzinnige ervaring om mee te maken, een echte aanrader voor iedereen, maar zorg dat je een goede kamer hebt en plan geen Vegas trips in de komende 20 jaar.
woensdag 28 september 2011
ALS HET LEVEN STOPT GAAT HET GEWOON DOOR
Ooit zei een idioot tegen mij dat alles relatief is. Ik noem hem een idioot omdat hetgeen wat hij wilde verdedigen ver af staat van alle redenen waarom hij gelijk had. Er zijn een miljoen manieren om te omschrijven waar ik het nu over heb maar het eerste wat in me opkomt is; "Als je er over nadenkt kom je tot de conclusie dat het het niet altijd een goed idee is om er over na te denken"
Ik ben op reis, negenduizend kilometer van huis en dat zorgt er voor dat ik word geconfronteerd met allerlei persoonlijke gevechtjes die van alles in gang zetten maar vooral het gevoel dat ik leef en nog zo veel heb om voor te leven. In die reis maak ik ook kennis met iemand die ik niet ken maar waar ik onmiddelijk een band mee heb omdat hij aan het afsluiten is.
Ik heb het gevoel dat ik deze man zo veel te vertellen heb en dat gevoel wordt vergezeld door een gevoel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt wat ik te vertellen heb om het simpele feit dat ik hier niet zo maar ben. Ook zijn sluimerende afscheid is een van mijn eerder genoemde persoonlijke gevechtjes.
Ik zou me af kunnen vragen; om wie gaat het nu eigenlijk? Maar het antwoord is ook niet boeiend want uiteindelijk gaat het er om wat iedere speler in dit spel er zelf mee doet. Ik kan het niet voor hem bepalen en hij niet voor mij. Dan blijft er nog maar een ding over; bestaan. Zo lang als het mag duren.
Dat houd ales open; de conversatie, de kwaliteit van leven, de vrijheid van het gevoel en de tijd. De betekenis die wij hebben gegeven aan stoppen is ook onderhevig aan interpretatie. Dat bevestig ik aan mezelf door te vragen; wie gaat er nou door, hij of ik? Het mooie daarvan is dat er geen antwoord op is, net zoals vragen of de weg open of dicht is, het ligt er maar net aan hoe je perspectief is. Relatief zou je kunnen zeggen.
Zoals altijd weet de idioot meer dan hij zelf kan beseffen...
Ik ben op reis, negenduizend kilometer van huis en dat zorgt er voor dat ik word geconfronteerd met allerlei persoonlijke gevechtjes die van alles in gang zetten maar vooral het gevoel dat ik leef en nog zo veel heb om voor te leven. In die reis maak ik ook kennis met iemand die ik niet ken maar waar ik onmiddelijk een band mee heb omdat hij aan het afsluiten is.
Ik heb het gevoel dat ik deze man zo veel te vertellen heb en dat gevoel wordt vergezeld door een gevoel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt wat ik te vertellen heb om het simpele feit dat ik hier niet zo maar ben. Ook zijn sluimerende afscheid is een van mijn eerder genoemde persoonlijke gevechtjes.
Ik zou me af kunnen vragen; om wie gaat het nu eigenlijk? Maar het antwoord is ook niet boeiend want uiteindelijk gaat het er om wat iedere speler in dit spel er zelf mee doet. Ik kan het niet voor hem bepalen en hij niet voor mij. Dan blijft er nog maar een ding over; bestaan. Zo lang als het mag duren.
Dat houd ales open; de conversatie, de kwaliteit van leven, de vrijheid van het gevoel en de tijd. De betekenis die wij hebben gegeven aan stoppen is ook onderhevig aan interpretatie. Dat bevestig ik aan mezelf door te vragen; wie gaat er nou door, hij of ik? Het mooie daarvan is dat er geen antwoord op is, net zoals vragen of de weg open of dicht is, het ligt er maar net aan hoe je perspectief is. Relatief zou je kunnen zeggen.
Zoals altijd weet de idioot meer dan hij zelf kan beseffen...
maandag 26 september 2011
AMERIKANEN HOUDEN VAN SUIKER OF NIET?
Nederlanders worden opgevoed met boterhammen met kaas. Als je al die 50 plussers die elke dag met hun curver blikje gevuld met boterhammen met kaas naar hun werk gaan zou vragen of ze het ook echt lekker vinden zouden ze het niet weten. Als kind kregen ze die boterhammen verplicht mee, en als je moet dan wen je er aan, maar wie kiest er uiteindelijk voor iets anders? Dat zijn er maar weinig omdat het om conditionering gaat.
In Amerika is alles zoet. Brood, kaas, hamburgersaus, mosterd, koffie, je kunt het zo gek niet verzinnen of het smaakt zoet. Vinden ze dat dan lekker? Waarschijnlijk denken ze van wel, maar ik denk dat het conditionering is. Als je Amerikanen namelijk Europese lekkernijen aanbied met een keur aan smaken in varianten van zout, zuur en bitter raken ze enorm enthousiast. Zo niet zul je deze lekkernijen langdurig de strot in moeten rammen om hun smaak weer te activeren.
Grappig is dat elk winkelcentrum bevestigd dat suiker een groot probleem is in de USA. Je neemt een willekeurige afslag en dan krijg je een sequentie bedrijvenpanden die er bijna altijd uitziet als voorbeeld: taco bell, starbucks, wendy's, alfredo's, dental care centre.
Varianten zijn er natuurlijk veel; dental health centre, healthydent, dental care centre, dental care corner, dental help etc... Het mag duidelijk zijn; obesitas is niet het enige probleem van het Amerikaanse "voedsel"
In Amerika is alles zoet. Brood, kaas, hamburgersaus, mosterd, koffie, je kunt het zo gek niet verzinnen of het smaakt zoet. Vinden ze dat dan lekker? Waarschijnlijk denken ze van wel, maar ik denk dat het conditionering is. Als je Amerikanen namelijk Europese lekkernijen aanbied met een keur aan smaken in varianten van zout, zuur en bitter raken ze enorm enthousiast. Zo niet zul je deze lekkernijen langdurig de strot in moeten rammen om hun smaak weer te activeren.
Grappig is dat elk winkelcentrum bevestigd dat suiker een groot probleem is in de USA. Je neemt een willekeurige afslag en dan krijg je een sequentie bedrijvenpanden die er bijna altijd uitziet als voorbeeld: taco bell, starbucks, wendy's, alfredo's, dental care centre.
Varianten zijn er natuurlijk veel; dental health centre, healthydent, dental care centre, dental care corner, dental help etc... Het mag duidelijk zijn; obesitas is niet het enige probleem van het Amerikaanse "voedsel"
zaterdag 24 september 2011
FEEK
Wat zo leuk is aan de USA is dat alles zo nep is, behalve de natuur. Toegegeven; ook in de natuur wil de Amerikaan zijn gemak behouden en voorzieningen aantreffen die je normaal niet in de natuur vindt. Maar op die plekken maken ze dat dan ook van de lokaal aangetroffen grondstoffen. Wil je Amerika zien, ga dan de natuur in, wil je Amerikaans zien dan kun je overal terecht.
Amerikanen maken de meeste huizen van hout; houtskeletbouw noemen ze dat. De buitenkant beslaan ze met platen van plastic of materiaal dat op plastic lijkt. Zelfs hun houten buitenkanten behandelen ze met een speciaal verfje dat het op plastic doet lijken. Dat verfje kunnen ze dan prima gebruiken op steen, beton, staal en wat je nog meer kunt verzinnen om je gebouw mee af te werken.
Deze truuk beperkt zich niet tot huizen, wat je maar kunt verzinnen lijkt op plastic. Het is dat ze graag alles groot uitvoeren, anders zou je zweren dat je op een continent grote "yardsale" stond met uitsluitend speelgoed.
Auto's met buitensporig grote vierkante hoeken dat je af kunt vragen of het wel allemaal auto is of een stationwagen die uitgedost is met in de kleur meegespoten purschuim. De merkjes en types doen ze in LA dan bij voorkeur nog in het goud, zodat het ook nog een pornorandje heeft.
Heerlijk vind ik het, want in die plastic huizen en pornospeelgoedauto's zitten nog altijd mensen die (meestal) niet van plastic zijn. Die mensen zijn verdomd interessant en vooral geen "rare Amerikanen" Natuurlijk zijn er crackpots, maar als je op de A13 rijdt, hoe veel "normale" Nederlanders zie je dan?
Ik vind het leuk hier, en al dat plastic heeft zijn charme, al word ik met name in Los Angeles toch weer geconfronteerd met veel siliconen, en dat is iets waar ik maar niet aan kan wennen als het niet tussen mijn tegels en mijn bad zit...
Amerikanen maken de meeste huizen van hout; houtskeletbouw noemen ze dat. De buitenkant beslaan ze met platen van plastic of materiaal dat op plastic lijkt. Zelfs hun houten buitenkanten behandelen ze met een speciaal verfje dat het op plastic doet lijken. Dat verfje kunnen ze dan prima gebruiken op steen, beton, staal en wat je nog meer kunt verzinnen om je gebouw mee af te werken.
Deze truuk beperkt zich niet tot huizen, wat je maar kunt verzinnen lijkt op plastic. Het is dat ze graag alles groot uitvoeren, anders zou je zweren dat je op een continent grote "yardsale" stond met uitsluitend speelgoed.
Auto's met buitensporig grote vierkante hoeken dat je af kunt vragen of het wel allemaal auto is of een stationwagen die uitgedost is met in de kleur meegespoten purschuim. De merkjes en types doen ze in LA dan bij voorkeur nog in het goud, zodat het ook nog een pornorandje heeft.
Heerlijk vind ik het, want in die plastic huizen en pornospeelgoedauto's zitten nog altijd mensen die (meestal) niet van plastic zijn. Die mensen zijn verdomd interessant en vooral geen "rare Amerikanen" Natuurlijk zijn er crackpots, maar als je op de A13 rijdt, hoe veel "normale" Nederlanders zie je dan?
Ik vind het leuk hier, en al dat plastic heeft zijn charme, al word ik met name in Los Angeles toch weer geconfronteerd met veel siliconen, en dat is iets waar ik maar niet aan kan wennen als het niet tussen mijn tegels en mijn bad zit...
donderdag 22 september 2011
HOOD
Het Amerikaanse leven is zo slecht nog niet. Natuurlijk hebben ze te maken met crisis net zoals Nederlanders, maar het leven is hier duurder dan ik dacht en er wordt op los gekocht. Blijkbaar hebben de mensen dat geld dus nog steeds en zo lang er nog gekocht wordt, stijgen de prijzen.
Als je dan op een typical American porch zit, uitkijkend over grote vrijstaande huizen achter rijen met benzineslurpers kan ik me haast niet voorstellen dat het allemaal zo slecht gaat. Uiteraard is het allemaal minder leuk dan vroeger, net zoals in Nederland waar alles wel goed gaat maar het geld uit je zak vliegt, maar zo lang de school bus nog rijdt is het nog niet zo ernstig.
Het is op een gevaarlijk punt als de dagelijkse dingen waar we aan gewend zijn stuk voor stuk gaan verdwijnen. Als de dikke auto's niet meer vervangen kunnen worden voor kleinere maar gewoon weg moeten. Als de vrijstaande huizen leeg komen te staan en rijtjeshuizen onbetaalbaar zijn. Als naar school gaan een luxe wordt.
Ik vrees dat het daar nog wel naar toe gaat. Wat ik liever zou zien is dat dan iedereen maar failliet gaat, maar helaas zullen de mensen met geld altijd de dienst uitmaken en dus altijd geld houden.
Tot op het punt dat the "neighborhood" een "hood" wordt waar de Amerikaanse burgers met shotguns achter zandzakken op hun porches liggen om schuldeisers kapot te schieten als ze hun hoofd durven te vertonen...
Als je dan op een typical American porch zit, uitkijkend over grote vrijstaande huizen achter rijen met benzineslurpers kan ik me haast niet voorstellen dat het allemaal zo slecht gaat. Uiteraard is het allemaal minder leuk dan vroeger, net zoals in Nederland waar alles wel goed gaat maar het geld uit je zak vliegt, maar zo lang de school bus nog rijdt is het nog niet zo ernstig.
Het is op een gevaarlijk punt als de dagelijkse dingen waar we aan gewend zijn stuk voor stuk gaan verdwijnen. Als de dikke auto's niet meer vervangen kunnen worden voor kleinere maar gewoon weg moeten. Als de vrijstaande huizen leeg komen te staan en rijtjeshuizen onbetaalbaar zijn. Als naar school gaan een luxe wordt.
Ik vrees dat het daar nog wel naar toe gaat. Wat ik liever zou zien is dat dan iedereen maar failliet gaat, maar helaas zullen de mensen met geld altijd de dienst uitmaken en dus altijd geld houden.
Tot op het punt dat the "neighborhood" een "hood" wordt waar de Amerikaanse burgers met shotguns achter zandzakken op hun porches liggen om schuldeisers kapot te schieten als ze hun hoofd durven te vertonen...
woensdag 21 september 2011
ZEEWERELD
Er zijn vast zat plekken op de wereld waar je kunt kijken naar het leven in de zee zonder het water in te gaan. Dolfijn en orca shows zijn overal wel te vinden. Toch als je dan in California bent ga je naar Seaworld in San Diego.
Is het dan anders? Ja natuurlijk! Het is Amerikaans! Dolfijn show in combinatie met vogels een acrobatiek bijvoorbeeld. En voordat je show begint moeten alle Amerikaanse oorlogsveteranen even opstaan om aandacht op te vestigen want die gasten maken deze zeehonden show voor jullie mogelijk!
Gokken, bier, veel vreten en waar je ook maar kijkt kun je souvenirs kopen, en als er geen seaworld op staat dan is het wel een Amerikaanse vlag. Ja anders is het zeker, maar ik kan je ook vertellen dat het leuk is. Niet je typische morgen weer leuk maar als je in de buurt bent zeg ik toch dat je moet gaan. O, en neem je creditcard mee...
Is het dan anders? Ja natuurlijk! Het is Amerikaans! Dolfijn show in combinatie met vogels een acrobatiek bijvoorbeeld. En voordat je show begint moeten alle Amerikaanse oorlogsveteranen even opstaan om aandacht op te vestigen want die gasten maken deze zeehonden show voor jullie mogelijk!
Gokken, bier, veel vreten en waar je ook maar kijkt kun je souvenirs kopen, en als er geen seaworld op staat dan is het wel een Amerikaanse vlag. Ja anders is het zeker, maar ik kan je ook vertellen dat het leuk is. Niet je typische morgen weer leuk maar als je in de buurt bent zeg ik toch dat je moet gaan. O, en neem je creditcard mee...
dinsdag 20 september 2011
SCANDINEDERDUITSLAND
In het plaatsje Solvang California plaatste zich een Scandinavische gemeenschap met voornamelijk Denen. Zoals een goed Amerikaan betaamt probeer je dat feit om te toveren in iets dat geld oplevert. Dus zoek je naar informatie en ga je geld maken.
Vervolgens klopt je informatie niet, maar ja "Dutch" en "Danish" lijkt zo op elkaar, wat maakt het ook uit? Dat resulteert in een dorp met windmolens, Solvangs blauw, klompen en andere "Nederlandse" dingen, met Scandinavische landnamen er op.
Duitse bierpullen en afbeeldingen van vikingen maken het geheel compleet. Nou ja, de straatnamen die refereren naar Deense sprookjes, wijnproeverijen met Europese kaas en een Belgisch cafe doen leuk mee.
Idioterie op het smalste randje van de USA...
Vervolgens klopt je informatie niet, maar ja "Dutch" en "Danish" lijkt zo op elkaar, wat maakt het ook uit? Dat resulteert in een dorp met windmolens, Solvangs blauw, klompen en andere "Nederlandse" dingen, met Scandinavische landnamen er op.
Duitse bierpullen en afbeeldingen van vikingen maken het geheel compleet. Nou ja, de straatnamen die refereren naar Deense sprookjes, wijnproeverijen met Europese kaas en een Belgisch cafe doen leuk mee.
Idioterie op het smalste randje van de USA...
Abonneren op:
Posts (Atom)
