HERSENSPINCELS 2

Ik ben zo langzamerhand een selectie aan het maken voor deel 2 van mijn drieluik en er dienen zich nieuwe kandidaten aan om er in te komen. Opdrachten zijn welkom, en wellicht vind ik het treffend genoeg om in mijn 2e bundel te komen. Voor een gedicht op maat, neem contact op met mij op e-mail adres; hersenspincels@gmail.com en wellicht komt daar wat uit geschikt om in mijn 2e bundel terecht te komen.

ANALOOG OF DIGITAAL?

De eeuwige discussie tussen liefhebbers; tape of harddisk opnames? Digitale film of ouwerwesse 8mm? SD of een rolletje? Solid state modelling of buizen? Regulier of alternatief? Papier of vinyl? Laminaat of parket? Massief hout of spaanplaat fineer? 

Feit is dat we allebei de mogelijkheden hebben en over smaak valt niet te twisten als zou ik een tango wel aanraden. Waarom moeten we kiezen? Het is ook allemaal nog zo ouderwets "dat kan niet" of "dat kan niet meer" Ik wil een analoge gitaar en laminaat. Ik wil harddisk opnames en een buizenversterker. Ik wil alternatieve geneeskunde en massief houten meubels, tenzij de spaanplaat fineer net zo mooi zijn en goedkoper. 

Komt er op neer dat ik wil kunnen kiezen voor alle opties die er zijn binnen mijn geweten, budget en gevoel zonder dat een of ander badvarken me gaat vertellen dat ik het fout doe, want die stuur ik meteen naar huis. Dus mensen; stuur ze naar huis en richt je leven zo digitaal of analoog in als je wilt!

PESSIMIST, REALIST OF WAKKER?!

Een manier om mensen in vakjes te verdelen; dat is altijd leuk en we doen het maar al te graag. OK, hier is er weer 1;

Categorie 1: De pessimist. U kent ze wel; alles maar dan ook echt alles heeft een negatief toontje, en elk sprankeltje hoop wordt met met kracht gesmoord door een geweldig doom-scenario. De pessimist heeft geen onderbouwing; het is gewoon zo, en het wordt tijd dat ook jij je over geeft aan dit diep trieste noodlot, want als je dat niet doet dan kom je er nog wel achter, ha!

Categorie 2: De realist. Eigenlijk is hier slechts een kleine nuance ontstaan in de ellende van de pessimist. De realist wordt ook met hoge regelmaat aangesproken met de term "pessimist" Toch voelt hij zich beter dan de pessimist en zal er dus alles aan doen om deze benoeming te ontkrachten. ij zal ook de pessimist betichten van het missen van kansen, al weet de realist niet zo heel goed hoe hij dan zelf wel die kansen op positieve manier benut. 

Categorie 3: Wakker. De wakkere wordt door zowel de pessimist als de realist gezien als een optimist. Hij is het allerminst, want hij weet maar al te goed waar de valkuilen liggen, maar ziet ook zonneschijn zonder roze brillen. De wakkere staat voor aangename en onaangename verrassingen, maar zal er nooit van staan te kijken. 

Categorie 4: Optimist. De optimist heeft maar 1 motto dat hij met alles in zijn leven toe zal passen; "Het komt wel goed..." Tot irritatie van categorie 1-3 krijgt hij vaak gelijk. Echter is er binnen deze categorie een tweedeling; 1: dom geluk 2: werkelijke zen. 1 moet nog een pessimist worden, 2 hoeft niet meer terug te komen.

Deel jezelf in, vergeet het gelijk weer, en ga door met je leven...

KAAS: NIET (OM) TE VRETEN

In de supermarkt staan sommige klanten soms heel lang bij een vak te klootviolen om een keuze te maken. Wat ik dan niet begrijp is dat het enige waar je over zou kunnen twijfelen bij een product zijn de ingredienten, maar toch zie ik ze nooit het etiket lezen. Als ik in de weg sta bij een vak (en dat is zeeeeeeeeelden) dan lees ik etiketten, zodat ik weet welk vergif ik in mn donder ga flikkeren. 

Stom voorbeeld; smeerkaasje knoflook a la paturain, valfrais, boursin en noem nog maar 28 merken op. Ik had bij mijn supermarkt van keuze 3 opties, met 3 prijzen van laag naar hoog. Ook al is dat niet altijd het geval had nummer 1, kaasje goedkopie een keur aan E-nummers in zich, die overigens tegenwoordig vaak voluit Latijns geschreven worden want dat mag ook en de consument begrijpt dat niet. 

Kaasje 2, de middenklasser wat iets duurder, maar deed duidelijk mee aan de E-nummer vermindering en beloofde mij een acceptabele vergiftiging. Enigszins geneigd om meteen de "pleur in die kar" actie uit te voeren, viel mijn oog toch op de professioneel ogende "te duur voor mijn budget-kaas" 

Ik pakte de verpakking om tot de conclusie te komen dat ook deze kaas niet E-nummer vrij was, en een verrassend ingredient bevatte; stikstof. Stikstof?!?!?!?!!?!?!?!?!!??!?!?!?!?!?!?!!? Ja, en het stond er gewoon op. Tot zover de "lagere klasse" die de mond volpropt met "goedkope rommel" en de goed opgeleide intelligente medemensch die zich "kwaliteitsproducten" kan veroorloven. 

Ik zeg het nog 1 keer voor iedereen die op wil letten; "U WORDT VERGIFTIGD, HET IS AAN U HOE ERG, NEEM DAT KWARTIERTJE PER WEEK EXTRA OM DIE KEUZE TE KUNNEN MAKEN"

MIJN OOG(OP)APPLE

Geniaal weer hoe die gasten van Apple dat doen; een keynote op internet zetten over alle fantastische features van hun geweldig nieuwe OS, en dan zeggen; "Hij komt in Juli uit" Niet zeggen wanneer, nee, als je een bericht wilt krijgen als hij te bestellen is moet je inschrijven.

Geniaal punt 1: Iedereen een mooi product laten zien en vervolgens lekker laten kwijlen en wachten, zodat de onbereikbaarheid van het product een verlangen groter maakt.

Geniaal punt 2: Mensen kun contactgegevens innen om inzicht te krijgen in de gebruikers, en gegevens kun je altijd verkopen.

Geniaal punt 3: Je weet hoe veel klanten je minimaal gaat hebben dus kan je de server er op voorbereiden zodat mensen ook snel kunnen downen en tevreden zijn.

Apple weet hoe ze de markt moet bespelen, maar dat mag ook, want de kwaliteit en garantie van de producten die er tegenover staan zijn er ook naar.  Een bedrijf dat in "de crisis" telefoons, computers, mp3 spelers en tablets verkoopt die (flink) duurder zijn dan de concurrent, dat geeft aan dat ze goed bezig zijn. Ik mag hopen dat Apple straks Monsanto opkoopt omdat de mensen alle vergif ellende van die klootzakken niet meer accepteren, en dat Steve Jobs zegt; "Ifood; healthy; for real!"

DOODDICHTER

Zo schreef ik ooit een gedicht voor mijn moeder, wat ik op haar crematie heb voorgedragen. Natuurlijk raakte ik de juiste snaar met die woorden en werd het goed ontvangen. Kort daarop sterft mijn collega aan dezelfde vorm van kanker, en spontaan ontstaat een nieuw gedicht. Ook dit gedicht valt heel er goed hoor ik via via, want het onderwerp is zwaar en mensen praten daar niet graag over. Slechts 1 persoon spreekt me er direct over aan.

Het is ook deze persoon die me vraagt om een gedicht te schrijven voor zijn net overleden zus. Ik twijfel geen moment en accepteer. Het is een triest verhaal, 42 jaar met 2 kinderen van 6 en 9, binnen 10 weken na diagnose overleden. Het is ook een moeilijk verhaal want als ik gebeld word heb ik 1 dag om het te schrijven en ik ken haar niet dus ik moet me inlezen.

Het gaat heel goed, en mensen zij verbaasd. Het wordt me duidelijk dat ik hier een uitgesproken talent voor heb en dat ik er wat mee kan doen, en ik heb besloten dat ik er wat mee ga doen. Ik realiseer me dat het een vreemde business is, maar ik heb ook gezien dat er originaliteit ontbreekt in rouwteksten tenzij mensen zelf het talent hebben om ze te maken. De standaard is in ieder geval heel saai en zonder spirit.

Daarom ben ik vanaf nu ook; dooddichter; alleen te bestellen door de levenden.

RADIO VERIONICA = AUTISME

De mens is een gewoontedier en daar ben ik het niet mee eens. Het wordt ook tijd dat we gaan stoppen om deze uitspraak te doen, al is dat al weer veel meer regulering dan ik aan kan. Onder invloed laten we ons te veel gewoontedier worden en er ie werkelijk niemand die daar gelukkiger van wordt, al denken de mesten van wel. Licht autisme wordt geaccepteerd, we hebben het allemaal dus dat is goed. Maar het geeft gelegenheid voor uitpsattingen die een hel zijn voor zij die losser willen leven.

Radio Veronica is daar een uitsteekbaar voorbeeld van; afspeellijsten die elke dag weer op elkaar lijken met nummers die nooit uit hadden mogen komen maar ja, het paste bij het tijdbeeld. Nog een keertje "Total eclipse of the heart" "paradise by the dashboardlight" en nog veel meer van dat soort verschikkelijke gedrochten die deze planeet een slechtere plek maken.

Dan komt Don Henly weer om de hoek kijken. Zijn we nou 30 jaar later die vent nog niet vergeten? Als je nou 30 jaar niet werd geconfronteerd met het afgrijselijke werk van die man, en je hoorde dat ene kutlied een keertje zou het nog grappig zijn ook. Maar Radio Veronica schijft die poep wekelijks en bij voorkeur dagelijks in je strot, en dan moet ik leven met mensen die vrijwillig zulkde zenders aan zetten? Het is toch oneerlijk ook he?

Vervolgens moet ik aanhoren dat ik teringherrie luister, ja omdat jullie het allemaal te moeilijk vinden! Het wordt niet elke 3 seconden op de radio gedraaid dus dan zal het wel niet goed zijn. En als ik dan een keer een hitje draai waar je wel wat mee kan, dan hoor je het niet. Omdat je niet luistert, het gaat allemaal aan je voorbij, daarom kun je dat kutlied ook 7 miljoen keer horen, elke 5000 keer blijft er 1 nanoseconde hangen! Totdat ik weer "teringherrie" ga draaien, dan realiseer je weer dat je het niet kan begrijpen en zet je er tegen af. Pak daar dan ook maar 1 nanoseconde van op, maar dat wil je niet. Nee, het moet uit, omdat je na moet denken en DAT wil je niet.

Want als je nadenkt, kun je maximaal 10 minuten Radio Veronica hebben, en dan ga je massamoorden plegen als het langer duurt. Maar als je nadenkt had je dat ook al bedacht...